Wiotkość krtani u niemowląt – przyczyny, objawy i leczenie

Wiotkość krtani (z łac. laryngomalacja) jest najczęściej stwierdzaną wrodzoną wadą układu oddechowego (wady te dotyczą około 5% populacji niemowląt oraz noworodków) i polega na niedostatecznej sztywność struktur krtani. Jej przebieg jest najczęściej łagodny, ale jej pierwsze objawy mogą być dla rodziców bardzo niepokojące. Zatem, czym właściwie jest wiotkość krtani, jak ją rozpoznać i jakie są metody jej leczenie?

Wiotkość krtani – przyczyny

Przyczyna rozwoju wiotkości krtani pozostaje niejasna. Przypuszcza się jednak, iż może być ona konsekwencją przemijającej niedojrzałości niektórych połączeń nerwowych oraz struktur chrzęstnych. Skutkuje to niedostatecznym napięciem mięśni utrzymujących sztywność tego odcinka dróg oddechowych, a w konsekwencji prowadzi do jego zapadania się i utrudnionego przepływu powietrza.

Co ciekawe, chociaż nie udało się powiązać występowania wiotkości krtani ze znanym wariantem żadnego genu, wada ta może występować rodzinnie.

Wiotkość krtani – objawy

Pierwsze symptomy wiotkości krtani pojawiają się najczęściej już u kilkutygodniowych maluchów (choroba może się ujawnić po raz pierwszy również u starszych niemowląt) i są opisywane przez rodziców jako głośne, terkoczące lub świszczące dźwięki wydawane przez dziecko podczas wdechu (lekarze określają ten objaw jako stridor zwany również świstem wdechowym – laryngomalacja jest jego najczęstszą przyczyną).

wiotkość krtani

Objawy te nie muszą występować oczywiście w sposób ciągły i mają tendencję do nasilania się zwłaszcza w pozycji leżącej, podczas płaczu, karmienia, czy też w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych (stany te predysponują do większego zapadania się krtani i mogą doprowadzić nawet do niebezpiecznych dla życia malucha napadów duszności oraz sinicy).

Jak już wspominaliśmy, u większości maluchów wiotkość krtani ma przebieg łagodny. Niemniej jednak, u części dzieci zapadanie się dróg oddechowych może być na tyle znaczne, iż prowadzi u nich do wystąpienia trudności w oddychaniu (do niewydolności oddechowej włącznie), napadów duszności, epizodów sinicy oraz zahamowania wzrostu.

Wiotkość krtani, a inne nieprawidłowości

Wiotkość krtani u części maluchów może współwystępować z refluksem żołądkowo-przełykowym. Zaburzenie to polega na niewydolności lub niedojrzałości zwieracza dolnego przełyku, a co za tym idzie na zarzucaniu kwaśnej treści żołądkowej do przełyku. Skutkuje to występowaniem u malucha objawów dysfagii (trudności w karmieniu), ulewań, a nawet wymiotów, które mogą nadkładać się na objawy wiotkości krtani, a wręcz jej nasilać.

Co więcej, u 15 do 60% dzieci z laryngomalacją opisywane są inne wady wrodzone układu oddechowego, które mogą wymagać odrębnego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego i zamazywać opisany wcześniej obraz kliniczny wiotkości krtani.

Wiotkość krtani – rozpoznanie

Rozpoznanie wiotkości krtani u malucha opiera się na dokładnie zebranym wywiadzie lekarskim z rodzicami, badaniu kliniczny dziecka oraz badaniu laryngoskopii bezpośredniej (oglądaniu krtani za pomocą specjalnego endoskopu z umieszczoną na końcu kamerą). Co więcej, ze względu na częste współwystępowanie innych wad wrodzonych układu oddechowego, zalecane jest również wykonanie zdjęcia RTG.

Wiotkość krtani – leczenie

Laryngomalacja ma tendencję do samoistnego ustępowania około 2 roku życia (dzieje się tak w około 90% przypadków). Co za tym idzie, u większości maluchów dotkniętych tą przypadłością nie ma konieczności podejmowania żadnego leczenia, a jedynym zalecanym postępowaniem jest obserwacja.

Jeśli chodzi o maluchy, u których wada nie ustępuje, objawy są bardzo nasilone (zwłaszcza mowa tu o częstych napadach duszności oraz zahamowaniu wzrostu) lub też współwystępują inne anomalie, konieczne może być leczenie chirurgiczne. Polega ono na endoskopowej plastyce struktur krtani, co skutkuje jej wzmocnieniem oraz zmniejszeniem stopnia jej zapadania. Co warte zaznaczenia, w skrajnych przypadkach wiotkości powikłanej niewydolnością oddechową lekarze mogą podjąć decyzję o wykonaniu tracheotomii (udrożnieniu dróg oddechowych poprzez wytworzenie otworu w tchawicy – pozwala to na ominięcie zamkniętej krtani i umożliwienie dziecku oddychania).

Podsumowując, wiotkość krtani występuję stosunkowo często i w większości przypadków nie stanowi większego zagrożenia dla malucha. Niemniej jednak jej pierwsze objawy zawsze powinny skłonić rodziców do wizyty u lekarza pediatry i wzmożonej obserwacji swojej pociechy.

Bibliografia:
Pediatria autorstwa Wandy Kawalec
Otolaryngologia. Podręcznik dla studentów i specjalizujących się lekarzy – Wydawnictwo Lekarskie PZWL
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.