Uczucia w ciąży – liczymy do siedmiu

Lęk

Lęk jest stymulowany przez wyobraźnie. Młode kobiety cierpią w sytuacji, której jeszcze nie znają i która jeszcze nie zaistniała w ich życiu.

Nawet jeśli młodzi ludzie starają się o dziecko, tuż po odczytaniu wyniku na teście mogą pojawić się wątpliwości, może zaistnieć wrażenie, że  decyzja była pochopna, że nowa sytuacja za bardzo odmieni poukładane dotychczas życie. Z czasem pojawia się strach przed skutkami zmieniającej się sylwetki, obawa, czy po ciąży będzie można wrócić do poprzedniego wyglądu.
Lęk, czy dziecko rozwija się prawidłowo, czy będzie zdrowe. Następnie kobieta najczęściej boi się bólu i porodu i potem tego, czy instynkt wystarczy, by zaopiekować się potrzebującym ciągłej uwagi noworodkiem, czy będzie można wrócić do pracy, czy nieoczekiwanie nie zostanie wręczone wypowiedzenie. Lęki mogą się mnożyć, jeśli okaże się, że kobieta oczekuje więcej niż jednego dziecka, jeśli straciła poprzednie dziecko, jeśli przeżyła już co najmniej jeden trudny poród, jeśli jest samotną matką….

Czasami te odczucia są nieuświadamiane, spychane do podświadomości i pojawiają się w snach. To sprawia, że przyszła mama budzi się w dziwnym nastroju, niewyspana, czy przybita. Pomocne dla uporządkowania myśli, jak sugerują eksperci, jest zapisywanie marzeń sennych w specjalnym dzienniku sennym.

Niecierpliwość

Ostatnie tygodnie ciąży bywają bardzo męczące. Ciąży brzuch, boli kręgosłup, pojawia się bezsenność i zmęczenie. Ma się wrażenie, że ciąża trwa od wieków, a negatywne odczucia pogłębiają pytania znajomych, kiedy przypada termin, a w trakcie rozmów telefonicznych, czy dziecko jest już na świecie.

Pocieszające jest to, że jeśli ma się wrażenie, że ani chwili dłużej nie wytrzyma się w ciąży i pragnie się tylko jednego – rozwiązania, to poród jest naprawdę już blisko. Z drugiej strony trudno jednak oczekiwać porodu wywołanego siłą sugestii. Lepiej skupić się na ćwiczeniach relaksacyjnych, ostrożnych ćwiczeniach jogi, czy na czytaniu książek albo przyjemnym, niecodziennym spędzaniu czasu z partnerem. Doskonałą moc terapeutyczną mają także rozmowy z najbliższymi, którzy pozwolą na ciążę spojrzeć obiektywnie i odnaleźć radość nawet w ostatnich dniach przed rozwiązaniem.

Utrata niezależności

Już w ciąży można mieć wrażenie, że straciło się wolność i niezależność. Problemem może być samodzielne wejście do wanny, przewrócenie się z boku na bok na łóżku, czy zawiązanie butów. Uczucie to pogłębia się także po porodzie, kiedy nagle dotychczasowe życie zmienia się nie do poznania. Niemowlę wymaga dyspozycyjności w dzień i w nocy, w każdej chwili.

Warto już w okresie ciąży zastanowić się, jak będzie wyglądało Wasze życie przez kilka pierwszych lat, kiedy maluch będzie wymagał ciągłej opieki i trwałego wsparcia. Dobrze już teraz pomyśleć o tym, kto przede wszystkim będzie opiekował się dzieckiem (niemowlaki powinny mieć jednego stałego opiekuna, a nie ciągle zmieniające się niańki), czy mama wróci do pracy, czy pójdzie na urlop wychowawczy. Jeśli kobieta planuje rozwijać się zawodowo, powinna już w ciąży tak wszystko przemyśleć i zaplanować, by wykonując obowiązki zawodowe, nie miała wrażenia, że „porzuciła ukochanego smyka”. Z pewnymi planami trzeba po prostu się pogodzić i oswoić.

Utrata niezależności nie musi być dojmującym uczuciem, jeśli wszystko dobrze się zaplanuje.

A Wam jakie uczucia przede wszystkim towarzyszyły w ciąży? Dodałybyście coś do powyższej listy? Napiszcie, jesteśmy ciekawi Waszych opinii!

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Jesteśmy tu dla Ciebie. Podejmujemy tematy, które dla nas, Rodziców, są ważne. Miło nam Ciebie gościć na naszej stronie! :) Pozostaw ślad po sobie w komentarzu! Jeśli prowadzisz bloga, chętnie Cię odwiedzimy! :)

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.