Sok z czarnego bzu – na wzmocnienie odporności i przeziębienie

Czarny bez to bomba witaminowa, naturalny środek przeciwwirusowy, jedna z polskich perełek, na nowo odkrywana, która znajduje szerokie zastosowanie zdrowotne – zmniejsza gorączkę, łagodzi kaszel a także wzmacnia odporność. Jest prawdziwą kopalnią cennych składników odżywczych – witamin i soli mineralnych, które pozwalają przywrócić organizmowi równowagę i wspomóc w funkcjonowaniu w trudnych warunkach pogodowych i w środowisku narażonym na infekcje. To tylko nieliczne powody, dla których warto samodzielnie przygotować sok z czarnego bzu dla dziecka, dla całej rodziny.

Dzisiaj do przygotowania zdrowego i smacznego soku i odwaru wykorzystuje się kwiaty i owoce czarnego bzu, które można zbierać w maju-czerwcu (kwiaty) i lipcu-sierpniu (owoce).

Jak przygotować w warunkach domowych sok z czarnego bzu?

Oto przepis. Wykorzystaj go, by pozyskać zdrowy i w pełni naturalny lek w domowej apteczce.

Czarny bez – znany i doceniany od wieków

Czarny bez wykorzystywany jest od wieków, jego walory doceniane były przez pokolenia. Na świecie występuje około 20 gatunków bzu, w Polsce można spotkać trzy rosnące dziko, wśród nich czarny bez (Sambucus nigra), który ma zastosowanie apteczne i zielarskie.

Dzisiaj sok z czarnego bzu nadal przygotowany jest w wielu polskich domach.I ma to logiczne uzasadnienie, bo kwiaty czarnego bzu mają bardzo bogaty skład: flawonoidy, kwas fenolowy, kwasy organiczne, sterole, olejki, garbniki, sole mineralne. Poza tym po zbadaniu okazało się, że zawiera witaminy A, B1, B2, B3, B6, C, potas, wapń, magnez, sód i fosfor. Czarny bez dostarcza również pierwiastków śladowych takich, jak: żelazo, miedź, mangan i cynk.  Dzięki wszystkim tym substancjom czarny bez działa napotnie i przeciwgorączkowo. Ponadto wykazuje działanie przeciwbólowe, w medycynie ludowej czarny bez doceniany jest jako lek odtruwający, pozwalający oczyścić krew i usunąć szkodliwe składniki przemiany materii.

Czarny bez sprawdza się na:

• gorączkę,
• suchy, męczący kaszel (działa przeciwkaszlowo i wykrztuśnie),
• katar (działa rozrzedzająco),
• w stanach zapalnych, infekcjach,
• w chorobach skóry, na przykład łuszczycy,
• niestrawność i zaburzenia trawienia
• powracające infekcje, grypę,
• migrenę i łamanie w kościach,
• wzdęcia i zgagę.

Sok z czarnego bzu – kiedy zbierać kwiaty i owoce?

Do przygotowania soku z czarnego bzu zbiera się białe rozłożyste kwiaty z okazałych krzaków przypominających drzewa lub ciemnofioletowe owoce.  Owoców lepiej nie próbować wprost z krzaczka, bo na surowo zawierają toksyczny składnik zwany sambunigryną, który jednak bardzo szybko znika po obróbce cieplnej.

Kwiaty czarnego bzu wydzielają intensywny zapach przez jednych lubiany, przez drugich niekoniecznie. Niestety nadal niewielu Polaków zdaje sobie sprawę, jak cenny skład się w nich kryje…

Kwiaty zbiera się na przełomie maja i czerwca, kiedy jest ich naprawdę sporo, najlepiej w suchy słoneczny dzień.  Robi się to wtedy, gdy na krzewie jest jeszcze część kwiatów nierozwinięta. Warto zwrócić uwagę na miejsce zbioru – powinno być oddalone od ruchliwych ulic, otoczone pasmem zieleni. Unikamy kwiatów pokrytych robaczkami, zbieramy ładniejsze egzemplarze razem z całym kwiatostanem (warto mieć przy sobie nożyczki lub sekator). Zebrane kwiaty się suszy (ale nie na słońcu, bo stracą swoje właściwości). Warto rozłożyć je na gazecie lub pergaminie w suchym, zaciemnionym i przewiewnym miejscu.

Natomiast owoce zbiera się dopiero wtedy, kiedy są w pełni dojrzałe, czyli na przełomie lipca i sierpnia.  Po zebraniu owoce się suszy, a szypułki wyrzuca.

Przepis na sok z czarnego bzu

Zarówno sok z czarnego bzu jak i odwar są banalnie proste w przygotowaniu. Warto je przygotować w domu, bo soki dostępne w sklepach są zazwyczaj mieszanką, w której sok z czarnego bzu stanowi niewielki procent.

Sok z czarnego bzu przygotowuje się z dojrzałych owoców (całych czarnych, zielone i czerwone należy odrzucić), które podgrzewa się w garnku do momentu aż puszczą sok, następnie trze się na miazgę i przepuszcza przez gazę. Kolejny krok to w proporcji 1 miarka miodu (lub cukru) na 10 miarek soku gotuje się sok z miodem, doprowadza do września i nie gotuje  dalej (można dodać też sok z cytryny). Następnie rozlewamy do ciemnych wyparzonych wcześniej buteleczek. Mocno zakręcamy, odwracamy do góry dnem. Stwiamy wieczkiem do góry dopiero wtedy, kiedy ostygną. Sok nie wymaga dodatkowej pasteryzacji.

W trakcie choroby podajemy 2-3 razy dziennie po szklance rozcieńczonego ciepłą wodą soku. Sok można dodawać również nierozcieńczony do herbaty (najlepiej w trakcie przeziębienia do herbaty z lipy lub malin). Na wzmocnienie odporności zaleca się podawać jedną łyżkę syropu przed snem.

Przepis na odwar z czarnego bzu

• ok 50 dobrze rozwiniętych baldachów kwiatów,
• 2 litry wody,
• 1 kg cukru
• sok z 7 cytryn

Łyżkę kwiatów czarnego bzu (samych kwiatów, bez łodyżek) zalewamy gorącą wodą i odstawiamy na kilka godzin (do 12h), przecedzamy,  dodajemy cukier, sok z cytryny, mieszamy, doprowadzamy do wrzenia i przelewamy do wyparzonych wcześniej słoików czy buteleczek. Zakręcamy, stawiamy na zakrętce i po ostygnięciu odwracamy. Nie pasteryzujemy.

Podajemy 2-3 razy dziennie pół szklanki odwaru jako środek napotny i przeciwgorączkowy.

Sok z czarnego bzu – dla kogo?

W literaturze nie ma właściwie informacji o przeciwwskazaniach do stosowania tego soku. Poleca się go wszystkim także dzieciom powyżej 2 roku życia.