Sepsa – gdy organizm dziecka nie daje sobie rady…

Sepsa to słowo, które wzbudza strach nie tylko wśród rodziców. Nic dziwnego, oznacza poważny stan bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia i życia. Sepsa, inaczej posocznica jest konsekwencją zakażenia wirusowego lub bakteryjnego, które dotyka osłabionego organizmu. Nie jest to choroba, ale zespół objawów chorobowych towarzyszących ogólnemu zakażeniu organizmu. Wokół posocznicy narosło wiele mitów. Jaka jest prawda o sepsie?

Czym jest sepsa?

Sepsa (sepsis, SIRS) to gwałtowna reakcja organizmu dotycząca wszystkich narządów i układów, będąca odpowiedzią na krążące we krwi toksyny i mikroorganizmy. Posocznica nazywana jest zakażeniem ogólnoustrojowym lub zakażeniem krwi. Nie jest zaraźliwa, możemy jedynie zarazić się od osoby chorej chorobą wywołaną przez bakterie czy wirusy, które sepsę wywołały. Sama sepsa nie przenosi się drogą kropelkową.

Posocznica jest stanem krytyczny, zagrażającym życiu.

sepsa

Mogą wywołać ją meningokoki, gronkowce, pneumokoki, paciorkowce, E. coli, grzyby Candida albicans oraz wirusy wywołujące gorączki krwotoczne. Ilość przypadków posocznicy  zwiększa się. Lekarze są zdania, że powodem jest oporność bakterii na antybiotyki oraz inwazyjne sposoby leczenia, niedostosowane do zagrożenia.

Szczególnie narażone na sepsę są dzieci i osoby starsze. Dzieje się tak dlatego, że w przypadku najmłodszych układ odporności nie jest jeszcze wykształcony, a seniorzy z powodu chorób przewlekłych gorzej radzą sobie z infekcjami. Na sepsę najczęściej chorują dzieci do 2-3 roku życia. Drugi szczyt zachorowań notuje się wśród nastolatków. Do zakażenia często dochodzi w szpitalach.

Czy to sepsa?

Objawy sepsy mogą być zignorowane, bo przypominają często zwykłą infekcję. Często są to symptomy zakażenia górnych dróg oddechowych czy nieżytu jelitowo-żołądkowego. Najczęściej są to:

  • rozbicie,
  • ogólne osłabienie,
  • przyspieszone tętno,
  • szybszy oddech,
  • podniesiona lub obniżona temperatura ciała.

Niestety objawy sepsy bardzo szybko się rozwijają, dlatego tak ważna jest szybkie rozpoznanie i równie błyskawiczna reakcja.

Gdy infekcja się rozwija najczęściej obserwuje się:

  • nagły wzrost temperatury ciała,
  • znaczne osłabienie organizmu,
  • zblednięcie lub zasinienie określonych partii ciała,
  • zaburzenia świadomości (mamroczenie, majaczenie)
  • wymioty.

Do natychmiastowej reakcji (udaniu się do szpitala) powinny zmotywować rodzica:

  • wybroczyny na skórze dziecka, czyli ciemnoróżowe plamy o różnej wielkości, które nie znikają po naciśnięciu skóry.

Po czym poznać, że to może być sepsa? Jeśli objawy są nasilone, narastają, a stan dziecka gwałtownie się pogarsza.

Jak rozpoznać sepsę?

Obecnie istnieje prosty sposób na rozpoznanie sepsy. Wystarczy zbadanie czułego markera sepsy – prokalcytoniny, który pozwala jednoznacznie ocenić, czy lekarz ma do czynienia z posocznicą. Po 20 minutach od pobrania krwi uzyskuje się odpowiedź na pytanie, czy problemem jest posocznica.

Badanie można przeprowadzić w szpitalu i przychodni.

Jak przebiega leczenie sepsy?

Sepsę leczy się w szpitalu. Im wcześniej dziecko trafi pod czujną opiekę specjalistów tym lepiej. Standardem jest podanie antybiotyków, leków nasercowych i przeciwzakrzepowych. Rokowania uzależnione są od szybkiego postawienia diagnozy i skuteczności leczenia.

Podstawa to również wykonanie posiewów krwi, by można było odkryć, jaki czynnik chorobotwórczy wywołał sepsę. Jeśli nie udaje się ustalić winowajcy, stosuje się antybiotyk o szerokim spektrum działania.

Jesteśmy tu dla Ciebie. Podejmujemy tematy, które dla nas, Rodziców, są ważne. Miło nam Ciebie gościć na naszej stronie! :) Pozostaw ślad po sobie w komentarzu! Jeśli prowadzisz bloga, chętnie Cię odwiedzimy! :)

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.