Objawy zespołu Aspergera obserwuje się coraz częściej

Zespół Aspergera, określany również jako syndrom Aspergera, jest zaburzeniem zaliczanym do tak zwanego spektrum autystycznego. Charakteryzuje się istotnymi zaburzeniami w zakresie interakcji międzyludzkich oraz ograniczonym repertuarem zachowań i aktywności społecznych przy jednoczesnym prawidłowym rozwoju umysłowym, co odróżnia go od autyzmu. Niestety, pomimo ciągłego wzrostu świadomości wśród lekarzy i społeczeństwa, dzieci obciążone syndromem Aspergera niejednokrotnie są stygmatyzowane, co może powodować jeszcze większe powiększanie tych zaburzeń.

Zespół Aspergera – objawy

Najczęściej, w kontekście objawów zespołu Aspergera wymienia się sześć syndromów, które wchodzą w skład tak zwanych kryteriów diagnostycznych Gillberga.

  • Zaburzenie dotyczące interakcji społecznych – dzieci takie wykazują niechęć i często też nieumiejętność pracy w grupie, mają problem z nawiązywaniem kontaktów społecznych zarówno z osobami starszymi, jak i swoimi rówieśnikami, czy też mają trudność z dostosowaniem swojego zachowania do danej sytuacji.
  • Zaburzenia w zakresie komunikacji werbalnej – dzieci z zespołem Aspergera, w stosunku do swoich rówieśników, nieco później nabywają umiejętność prawidłowego mówienia oraz rozumienia mowy innych osób.
  • Zaburzenia w zakresie komunikacji niewerbalnej – dla zaburzeń tych charakterystyczna jest uboga, niewyrażająca emocji mimika twarzy, brak gestykulacji, czy też niechęć do bliskości fizycznej oraz kontaktu wzrokowego.
  • Zawężone, często bardzo specjalistyczne zainteresowania mogące przyjmować postać obsesji – wśród osób z zespołem Aspergera spotyka się często wybitnych matematyków, fizyków, czy też informatyków, ale oczywiście nie jest to regułą.
  • Ciągłe powtarzanie tych samych czynności– charakterystycznym dla osób z zespołem Aspergera jest rutyna i niezmienność schematów zachowań. Może się to objawiać ściśle zaplanowanym, niezmiennym planem dnia, czy też wykonywaniem serii określonych, powtarzalnych ruchów.
  • Niezdarność ruchowa – objaw ten nie jest stały i nie należy do kryteriów rozpoznania zespołu Aspergera.

Oczywiście, wymienione objawy to tylko przykłady nieprawidłowości, które w różnym nasileniu i układzie mogą występować u osób z zespołem Aspergera.

objawy zespołu Aspergera

Zespół Aspergera, a autyzm

Jak już wspominaliśmy na wstępie, zespół Aspergera należy do spektrum autystycznego, aczkolwiek nie należy go z autyzmem utożsamiać. Pomimo podobieństwa objawów bowiem, oba te zaburzenia znacznie się od siebie różnią. Dla uproszczenia autyzm można uznać za stan najbardziej odległy od normalności (charakteryzujący się najgłębszymi zaburzeniami umiejętności społecznych, jak i rozwoju umysłowego), natomiast zespół Aspergera, za stan do normalności najbardziej zbliżony. Jeśli chodzi natomiast o środek skali, tworzą go pozostałe zaburzenia ze spektrum autystycznego, których tematem w naszym dzisiejszym artykule się nie zajmujemy.

Leczenie zespołu Aspergera

W przypadku zespołu Aspergera i innych zaburzeń autystycznych najważniejsza wydaje się terapia socjalizacyjna. Ma ona na celu jak najskuteczniejsze przystosowanie dziecka do życia w społeczeństwie, a jej skuteczność w główniej mierze zależy od zaangażowania bliskich osoby chorej, jak i głębokości zaburzenia (im zaburzenie bliżej autyzmu tym terapia jest mniej skuteczna).

Jeśli chodzi o farmakologię, ma ona znaczenie pomocnicze i jest ważna w przypadku współwystępowania innych nieprawidłowości (takich jak depresja, czy też schizofrenia, które w populacji osób z zespołem Aspergera występują częściej niż w populacji ogólnej).

Podsumowując, zespół Aspergera jest najłagodniejszym spośród zaburzeń autystycznych i w większości przypadków pozwala na normalne funkcjonowanie w społeczeństwie, szczególnie przy wsparciu rodziny oraz terapeutów.

Bibliografia:
Psychiatria – Piotr Gałecki, Agata Szulc
Psychiatria – Marek Jarema

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Nina, studentka ostatniego roku kierunku lekarskiego, szczególnie zainteresowana tematyką onkologii, badań obrazowych oraz radiologii pediatrycznej. Pisaniem artykułów o tematyce medycznej zajmuję się, aby poszerzać wiedzę i świadomość pacjentów dotyczącą chorób, z którymi mogą się kiedyś zmierzyć lub też właśnie z nimi walczą, ponieważ wierzę, że największe efekty przynosi terapia oparta na partnerstwie. Wyedukowany pacjent lepiej potrafi dbać o swoje zdrowie oraz często dzięki odpowiedniej wiedzy zgłasza się do lekarza już na wczesnym etapie choroby.Wtedy też lepiej rozumie on samą istotę choroby, a dzięki wzajemnej współpracy lekarz i pacjent wspólnie mogą opracować najlepszy plan działania, gdyż właśnie taka relacja przynosi zwykle najlepsze efekty.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Polecane tematy