Łupież łojotokowy u dzieci – jak się objawia i jak go leczyć?

Wiele dzieci, jak i osób dorosłych zmaga się z problemem złuszczania się zrogowaciałego naskórka owłosionej skóry głowy. Schorzenie to jest określane mianem łupieżu łojotokowego i według statystyk dotyczy nawet 50% dzieci w okresie dojrzewania. Zatem, jakie są przyczyny nadmiernego złuszczania się naskórka skóry głowy? Jak można leczyć łupież łojotokowy u dzieci?

Łupież łojotokowy u dzieci – przyczyny i czynniki zaostrzające

Złuszczanie się zrogowaciałego naskórka jest procesem naturalnym. Problem stanowi nadmiernego jego nasilenie współwystępującego z rożnego stopnia łojotokiem (przetłuszczaniem się skóry). Jeśli chodzi o przyczyny łupieżu, to uważa się, iż w głównej mierze odpowiadają za niego grzyby drożdżopodobne bytujące na skórze głowy. Co więcej, duże znaczenie ma również podłoże genetyczne.

łupież łojotokowy u dzieci

Obserwacja pacjentów zmagających się z problemem łupieżu łojotokowego pozwoliła na zidentyfikowanie wielu czynników mogących sprzyjać chorobie lub ją zaostrzać. Spośród nich można wymienić:

  • zaburzenia hormonalne – łupież może być na przykład jednym z objawów niedoczynności tarczycy,
  • okres dojrzewania – szczyt zachorowań przypada na 10-20 rok życia,
  • okres zimowy – niska temperatura oraz suche powietrze sprzyjają powstawaniu łupieżu,
  • niewystarczające spłukiwanie kosmetyków wykorzystywanych do mycia i pielęgnacji włosów – preparaty te mogą działań niekorzystnie na skórę głowy oraz prowadzić do jej przesuszania i następowego łojotoku,
  • nadużywanie żelów, lakierów i talków do włosów,
  • częste korzystanie z wałków elektrycznych,
    niedobory żywieniowe – głównie zwraca się uwagę na sprzyjający łupieżowi niedobór cynku (Zn).

Łupież łojotokowy u dzieci – objawy

Najczęstszymi objawami łupieżu są złuszczania się białawych płatków naskórka oraz okresowo występujący świąd. Niemniej jednak dokładny obraz kliniczny zależy od konkretnego typu choroby występującej u pacjenta:

  • łupież suchy – w jego przebiegu dochodzi do złuszczania się drobnych, białych łusek. W przypadku bardzo nasilonych zmiana na skórze głowy mogą powstawać hiperkeratotyczne strupy. Co więcej, w przebiegu choroby dochodzi do zwiększonej łamliwości i suchości włosów. Nie wiąże się to jednak z ich nadmiernym wypadaniem. Łupież suchy występuje częściej u pacjentów płci męskiej i może przechodzić z czasem w łupież tłusty,
  • łupież tłusty – w jego przebiegu dochodzi do powstawania żółtawych, uwarstwionych strupów, którym towarzyszą objawy stanu zapalnego i nasilony świąd. Nieleczony łupież tłusty może prowadzić do trwałego łysienia,
  • łupież suchy skóry gładkiej (nieowłosionej) – w jego przebiegu dochodzi do powstawania odgraniczonych, białawych ognisk łuszczenia się naskórka. Zmiany najczęściej lokalizują się na kończynach oraz twarzy.

Łupież łojotokowy u dzieci – leczenie

Pierwszym krokiem w leczeniu łupieżu jest zmiana stosowanych kosmetyków na te bardziej delikatne, dedykowane chorym z łupieżem. Bardzo dużą skuteczność wykazują również dostępne bez recepty szampony zawierające ketokonazol (lek o działaniu grzybobójczym). Co więcej, w przypadku łupieżu suchego zalecane jest stosowanie kremów nawilżających lub oliwy z 3% kwasem salicylowym. Jeśli chodzi o łupież tłusty, to zasadnicze znaczenie mają preparaty wykazujące działanie przeciwgrzybiczne.

W przypadku nieustępowanie zmian pomimo domowego leczenia konieczna jest wizyta u lekarza dermatologa. Specjalista po zbadaniu pacjenta może zalecić leczenie przeciwłojotokowe, grzybobójcze, złuszczające oraz keratolityczne. Całkowite wyleczenie jest możliwe, ale pacjent musi się liczyć z ryzykiem nawrotu choroby w przypadku braku odpowiedniej dbałości o skórę głowy.

Słowem zakończenia, łupież łojotokowy jest bardzo częstym a jednocześnie kłopotliwym schorzeniem. Na szczęście, u większości chorych możliwe jest jego wyleczenie z wykorzystaniem dostępnych bez recepty szamponów leczniczych.

Bibliografia:
Łupież łojotokowy – lek. Luiza Marek
Jabłońska S., Chorzelski T., Choroby skóry, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1997
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.