Koszmary senne u dzieci – same miną czy wymagają interwencji?

Aktywne i śmiałe dziecko w ciągu dnia, nocą może miewać koszmary senne. Gdy zapada zmrok mechanizmy obronne kilkulatka słabną i dziecko łatwiej ulega lękom. Może budzić się przerażone w ciągu nocy, płakać i wołać rodzica albo krzyczeć przez sen i budzić się niewyspane. Jak radzić sobie z koszmarami sennymi u dzieci? Co robić, by złe obrazy pojawiały się jak najrzadziej a maluch spał spokojnie?

Koszmary senne u przedszkolaka

Koszmary senne i lęki nocne są bardzo powszechne u dzieci w wieku przedszkolnym – często pojawiają się u czterolatków i pięciolatków o bogatej wyobraźni oraz wrażliwych starszych dzieci. Są one częścią naturalnego rozwoju – wyobraźnia dziecka rozwija się i maluch zaczyna się bać rzeczy, które istnieją i które mogą stanowić dla niego zagrożenie, a które pozostają poza jego zasięgiem i wpływem.

Nie zawsze koszmary senne muszą być wynikiem przerażającego doświadczenia. Czasami wynikają z bujnej wyobraźni i rozgrywających się scen w głowie dziecka. Lęki dzieci rosną wraz z nimi. Małe dzieci często boją się potworów i innych wyimaginowanych stworzeń, podczas gdy starsze najczęściej obawiają się realistycznych zagrożeń – kataklizmów, włamywaczy, porywaczy, śmierci bliskiej osoby, itd.

Koszmary senne u dzieci – ważne rytuały

dziecko spiNawet cztero-, pięcioletnie lub sześcioletnie dziecko, pozornie duże i odpowiedzialne, wymaga rytuałów, zwłaszcza tuż przed położeniem się spać. Wtedy jest odpowiedni czas na czytanie bajek, przeprowadzanie dyskusji, podsumowanie dnia, snucie planów na kolejny dzień.

Dziecko nie jest za duże na śpiewanie kołysanek i proste zabawy, które tuż przed snem mogą symbolicznie zamykać wydarzenia mijanego dnia.

Spróbuj wytłumaczyć dziecku, czym są sny, czytając bajki i opowiadania na ich temat. Ciekawą pozycją pod tym względem jest książeczka „Joasia i wilk. Opowiadanie dla dzieci, które mają złe sny” (Wydawnictwo Psychologiczne).

Nie wyśmiewaj lęków dziecka

Jeśli maluch dzieli się z rodzicem lękami, błędem jest wyśmiewanie lub bagatelizowanie przerażenia, jaki może wywoływać cień na ścianie. Maluch powinien zostać wysłuchany i otrzymać wsparcie. Musi być pewny, że w razie czego rodzic w nocy przyjdzie i wygoni strachy spod łóżka czy z szafy. Gdy w nocy dziecko zawoła, przyjdźcie, powiedzcie, że jesteście obok i uważnie wysłuchajcie, co mówi i jak tłumaczy sobie sytuację.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kobieta, żona, matka. Po krótkim zastanowieniu - właśnie w takiej kolejności. Nie lubi przesady oraz forsowania tylko jednego trendu w wychowaniu.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

    Polecane tematy