Kolczyki na cenzurowanym, czyli …rodzicom się nudzi?

Zaczęło się w Wielkiej Brytanii i tylko patrzeć, kiedy przeniesie się na nasz grunt. O czym mowa? O akcji Susan Ingmar, która chce zakazu kolczykowania małych dzieci i niemowląt.  Petycję Brytyjki podpisało już blisko 40 tysięcy ludzi, a inicjatywa odbiła się szerokim echem w prasie i na portalach społecznościowych. Pytanie tylko, czy gra jest warta świeczki…

Mała dama

Powodów, dla których rodzice decydują się na przekłucie uszu dziecka jest wiele.

Jako matka dziewczynki nie widzę powodu, dla którego miałabym narazić ją na ból (niewielki co prawda, ale zawsze), oraz ewentualne skutki uboczne (rzadkie, a jednak istniejące).

Mamy, których córeczki są posiadaczkami błyskotek w uszach bagatelizują niebezpieczeństwo powikłań, alergii  lub zakażeń. Twierdzą, że kolczyki są piękną ozdobą, a wczesne przekłucie uszu jest korzystne z wielu powodów. Po pierwsze, dziecko szybko oswaja się z ozdobą-kilkutygodniowy szkrab nie umie jeszcze z premedytacją ciągnąć i dotykać uszu, a zanim nabędzie tę umiejętność  kolczyki nie będą żadną interesującą nowością. Ponadto malec szybko zapomni o bólu. No i –będzie piękny!

Kto „upiększa” swoje dzieci?

Coraz mniejsza akceptacja dla kolczykowania maluchów sprawia, że ten proceder staje się po prostu passe.

Coraz częściej mówi się o tym, że wykształceni i świadomi rodzice nie kuszą się o tego typu „uszczęśliwianie” dzieci.  Czy to jednak prawda? Czy w związku z malejącą liczbą amatorów niemowlęcego piercingu warto walczyć o regulacje prawne, zabraniające takich praktyk?

Bez paniki!

Czy rzeczywiście kolczyki są dla dzieci realnym zagrożeniem? Oto najczęściej powtarzane argumenty:

Ból– z całą pewnością przekłuwanie uszu wiąże się z bólem. Zbędnym, jednak nie aż tak wielkim, jak twierdzą niektórzy. To po prostu ukłucia, zdecydowanie mniej bolesne niż choćby szczepienie w udo. Nie jest to ból zdolny wywołać szok. Osobiście znam dzieci, które zabieg przekłuwania uszu przetrwały bez jednej łzy. W końcu niemowlęta to przede wszystkim ludzie-a każdy z nas ma inną tolerancję i wytrzymałość na ból. A w tym przypadku- nie oszukujmy się, to ból dużo mniejszy niż choćby zapięcie zatrzaska od body na delikatnej skórze uda (takie rzeczy się zdarzają).

Zakażenia– teoretycznie są możliwe, nie wolno zatem narażać na nie dzieciaki z AZS bądź innymi problemami skórnymi. Dla zdrowego dziecka ryzyko poważnego zakażenia jest naprawdę niewielkie. Osobiście nie znam malca, który odchorowałby kolczyki w jakikolwiek sposób.

Alergie-istnieją kolczyki bez szkodliwych, alergennych substancji.

Urazy mechaniczne- jedyne rozerwane kolczykiem ucho jakie znam, to ucho dorosłej kobiety. Takie rzeczy naturalnie mogą się zdarzyć, jednak w praktyce dotyczą starszych dzieci. Znów-ze wszystkich zakolczykowanych maluchów które przychodzą mi do głowy, nie znam żadnego, który naderwałby sobie ucho.

Działanie wbrew woli dziecka- no cóż, zdarza się to wszystkim rodzicom. Tobie nie? Nie znam człowieka, na którego życie te dwie dziurki miału jakiekolwiek wpływ, znam za to ludzi którzy jako dorośli przeżywają skutki nieudanych wyborów życiowych swoich rodziców. Ludzie nie liczą się z dziećmi podejmując za nie sporo istotniejsze decyzje.

Oszpecanie dziecka– rzecz gustu. Dla jednych dziewczynka w cekinach i falbankach to szczyt dobrego smaku, dla innych kicz i tandeta. Nie sposób obiektywnie rozstrzygnąć kto ma rację!

Do kogo powinien należeć wybór?

Rodzice chcą możliwości wyboru w sprawach dalece ważniejszych niż dwie mikroskopijne dziurki w uszach.

Dobrowolne szczepienie/nieszczepienie dzieci to sprawa (zarówno z punktu widzenia zwolenników jak i przeciwników) ogromnej wagi. Ze zdziwieniem stwierdzam, że część rodziców opowiadających się za zabronieniem przekłuwania uszu niemowlętom to ci sami, którzy żądają wolności wyboru w arcyważnej kwestii szczepień.

Kolejną grupą są matki karmiące MM. Te z kolei uważają, że kobieta ma prawo do wyboru metody karmienia dziecka, a przecież badania potwierdzają, że to, jak karmimy malca ma na jego życie większy wpływ niż przekłucie uszu! Choćby z tego powodu, jako butelkowa mama nie miałabym odwagi odbierać rodzicom możliwości decydowania w kwestii kolczykowania. Informujmy, edukujmy i wierzmy w zdrowy rozsądek rodziców. Wierzę, że to wystarczy.