Kiedy zaczyna się poród? Czy to już?

W okresie oczekiwania na poród, ciało przyszłej mamy zaczyna dawać jej wskazówki świadczące o zbliżającym się, nieuniknionym rozwiązaniu. Oczywiście, każda ciężarna, tak samo, jak i każda ciąża jest inna i powinna być traktowana indywidualnie. Niemniej jednak istnieją pewne wspólne wskazówki dla wszystkich kobiet spodziewających się dziecka. Po czym więc poznać, kiedy zaczyna się poród i jak właściwie zinterpretować jego oznaki?

Kiedy i jak zaczyna się poród?

Termin wyznaczony przez lekarza prowadzącego jest jedynie datą orientacyjną. Tak naprawdę rozwiązanie może nastąpić w każdej chwili. Jedynie 5% dzieci rodzi się dokładnie w wyznaczonym terminie. Warto jednak pamiętać, że tak naprawdę dzieci donoszone to te, które urodziły się pomiędzy 38 a 42 tygodniem ciąży. W przypadku ciąż mnogich dominują porody przedwczesne. Według statystyk, nawet 70% bliźniąt rodzi się przed 37 tygodniem ciąży.

kiedy zaczyna się poród

Większość przyszłych mam, szczególnie w przypadku pierwszej ciąży, boi się, że nie rozpozna rozpoczynającej się akcji porodowej i nie dotrze na czas do szpitala. Nic bardziej mylnego. Tak więc przed rozpoczynającym się rozwiązaniem mogą wystąpić pewne niespecyficzne objawy, które niejako przygotowują organizm do porodu. Należą do nich biegunka i wymioty, tępy ból w okolicy krzyżowej oraz dreszcze. Następnie pojawiają bardziej specyficzne sygnały mówiące o tym, że rozpoczyna się poród. Oto one:

  • Odejście czopa śluzowego – czop jest najczęściej zauważalny na bieliźnie w postaci śluzu podbarwionego na różowo lub brązowo.
    Odejście wód płodowych – wbrew pozorom i temu, co widzimy na filmach, odejście wód jest pierwszą oznaką porodu u zaledwie 10% ciężarnych. Wody płodowe odpływają po pęknięciu błon płodowych, co w większości przypadków ma miejsce dopiero w trakcie akcji porodowej. Raz na około 5-10 tysięcy porodów zdarza się, że dziecko rodzi się otoczone błonami. Mówi się potocznie w tych przypadkach, że maluch został „w czepku urodzony”.
  • Skurcze – u większości przyszłych mam właśnie one są pierwszą oznaką zbliżającego się porodu.

Choć zwykle od wystąpienia powyżej przedstawionych objawów do przyjścia na świat dziecka mija jeszcze dużo czasu, to dla bezpieczeństwa swojego i malucha, najlepiej w miarę możliwości udać się do szpitala.

Kiedy wskazane jest pilne udanie się do szpitala?

Istnieją sytuacje, gdy ciężarna powinna znaleźć się w szpitalu jak najszybciej. Spośród nich można wymienić:

  • Odejścia zielonkawych wód płodowych – objaw ten świadczy o bezpośrednim zagrożeniu życia płodu (na przykład niedotlenieniu).
  • Odpłynięcie wód owodniowych i jednoczesny brak rozpoczęcia się czynności skurczowej w ciągu godziny – stan ten określamy mianem przedwczesnego pęknięcia błon płodowych (PROM). Jego wystąpienie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań dla płodu i samej ciężarnej.
  • Wystąpienia regularnych skurczy, co około 5-10 minut.
  • Uczucie sączącego się z pochwy płynu owodniowego – wśród przyczyn tego stanu można wymienić infekcje bakteryjne, czy też wady w budowie macicy, worka owodniowego lub szyjki macicy.
  • Pojawienia się krwawienia lub plamienia (trzeci trymestr ciąży) – krwawienie lub plamienie w III trymestrze może być objawem takich groźnych patologii jak przedwczesne odklejanie się łożyska, czy też łożysko przodujące.

Jak przygotować się do porodu?

Zanim wystąpią pierwsze objawy zwiastujące rychły poród, warto odpowiednio się do niego przygotować. I chociaż w teorii, jest na to aż 9 miesięcy, bardzo ważne są sukcesywne działania podejmowane przez cały okres ciąży.

Oto, w jaki sposób przygotować się do porodu:

  • Zdobądź rzetelną wiedzę na temat porodu – poproś lekarza o polecenie odpowiedniej literatury. Możesz zapisać się również do szkoły rodzenia lub obejrzeć filmy instruktażowe. Wiele przydatnych informacji możesz zdobyć także od kobiet ze swojego otoczenia, które już wcześniej rodziły. Pamiętaj jednak, by nie dać się ponieść emocjom i wszystkie osobiste historie innych osób z okresu ciąży i porodu przyjmować z dużą ostrożnością.
  • Najpóźniej na półmetku ciąży dokonaj wyboru położnej lub douli. Porozmawiaj ze swoją opiekunką ciąży, poznajcie się wzajemnie, a zobaczysz, że pomoże Ci to lepiej przeżyć okres ciąży.
  • Zadbaj o odpowiednią aktywność w trakcie ciąży – poród jest naprawdę ciężkim i obciążającym przeżyciem. Z tego też powodu przyszła mama musi być pełna sił i energii. Warto również wykonywać regularnie ćwiczenia przygotowujące do porodu (między innymi trening mięśni Kegla).

Plan porodu i dobrze zapakowana torba do szpitala

  • Przygotuj swój indywidualny plan porodu i skonsultuj to z bliską osobą. Poradź się przyjaciółki lub innej kobiety (na przykład z rodziny), która również sporządzała swój plan przed porodem. Z pewnością podpowie Ci, które punkty warto w nim zawrzeć, a także pomoże rozwiać ewentualne obawy i wątpliwości.
  • Zadecyduj, kto będzie obecny przy porodzie – w zależności od sposobu rozwiązania ciąży oraz rodzaju porodu (poród domowy, szpitalny lub w wodzie) możesz spotkać się z pewnymi ograniczeniami. Warto więc wcześniej przedyskutować ewentualną obecność bliskiej osoby z lekarzem prowadzącym oraz personelem szpitala. W ten sposób unikniesz nerwowych sytuacji tuż przed porodem.
  • Umiejętnie spakuj swoją szpitalną torbę – najlepiej porozmawiaj z innymi mamami, o tym, co warto ze sobą zabrać, czego zabrakło im w szpitalu, a także co okazało się zbędne. Przeczytaj. Następnie zrób listę, którą sukcesywnie będziesz uzupełniać na kolejnych etapach ciąży. Dzięki temu, gdy będziesz się pakować, nie zapomnisz o niczym, co chciałabyś mieć przy sobie w szpitalu.
  • Dobrze zaznajom się z pierwszymi objawami porodu – dzięki znajomości symptomów zbliżającego się rozwiązania nie będziesz miała wątpliwości, o czym świadczą.

Poród jest bardzo trudnym, ale zarazem pięknym momentem w życiu kobiety. Właściwe przygotowanie się do niego pozwala, chociaż w części, skupić się tylko na cudzie narodzin.

Bibliografia:
Ginekologia i położnictwo pod redakcja Grzegorza H. Bręborowicza
Poród jako zadanie – dr Żelisława Golańska, psycholog kliniczny
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.