Kiedy warto udać się do foniatry?

Inf. prasowa komentarzy: 0

Przewlekła chrypka, problemy z połykaniem, zanik głosu, ale też jąkanie się czy zaburzenia równowagi – to niektóre z dolegliwości, których leczeniem zajmuje się foniatria. Pacjentami foniatry najczęściej są osoby pracujące głosem – nauczyciele, śpiewacy itp. Leczenie opiera się m.in. na ćwiczeniach.

Laryngologia to bardzo rozległa dziedzina medycyny. Zajmuje się leczeniem zaburzeń, które wielu z nas niesłusznie uznaje za zwyczajne przypadłości, takich jak chrapanie, oddychanie przez nos czy chrypka. Mniej znaną specjalizacją laryngologiczną jest foniatria.

Kim jest foniatra?

Foniatria to dział nauki zajmujący się badaniem głosu. Wywodzi się z otolaryngologii i wraz z audiologią skupia się na badaniu nieprawidłowości w obrębie mowy, słuchu, języka i głosu. Pacjentami foniatry najczęściej są osoby, które pracują głosem – nauczyciele, wokaliści, aktorzy, ale też małe dzieci, które dopiero uczą się mówić lub dużo płaczą.

Audiologię i foniatrię łączy ze sobą problematyka dźwięku. Z tego względu lekarze najczęściej specjalizują się w obu tych dziedzinach. Foniacja, czyli emisja dźwięków do otoczenia, może ulec różnego rodzaju zaburzeniom. Wynikają one z nieprawidłowości w budowie narządów mowy, powstaniu guzków w fałdach głosowych, zniekształceń spowodowanych częstymi infekcjami czy zbyt dużej eksploatacji narządów układu dźwiękotwórczego.

Z jakimi objawami trzeba iść do foniatry?

Istnieje szereg problemów, które wymagają konsultacji u specjalisty – foniatry. Laryngolodzy z Mille Medica zalecają udanie się do foniatry z objawami takimi jak:

  •       Przewlekła chrypka
  •       Uczucie zatkania uszu
  •       Podrażnienie lub uczucie drapania w gardle, które nie mija
  •       Problemy z połykaniem
  •       Szumy uszne
  •       Zanik głosu
  •       Zmiany na języku
  •       Zaburzenia funkcjonowania języka
  •       Jąkanie się
  •       Częste zapalenia ucha (przede wszystkim u dzieci)

W rzeczywistości jednak zakres działań foniatry jest znacznie szerszy. Lekarz ten zajmuje się nie tylko wszelkiego rodzaju zaburzeniami głosu, ale też bada pacjentów po różnego rodzaju operacjach (np. usunięciu polipów krtani). Pomaga osobom wykonującym zawody obciążające głos, które zmagają się z zawrotami głowy, zaburzeniami równowagi czy problemami z mówieniem.

Foniatra zapewnia specjalistyczne wsparcie pacjentom, którzy na skutek np. udarów muszą na nowo nauczyć się mówić. Zajmuje się też badaniem osób niesłyszących lub cierpiących na niedosłuch. Lekarz ten wspiera takich pacjentów w nauce komunikowania się z otoczeniem, m.in. poprzez wyrażanie swoich emocji głosem.

Choroby diagnozowane przez foniatrę

Foniatria i audiologia to dziedziny ściśle ze sobą powiązane. Zaburzenia w funkcjonowaniu głosu, słuchu i równowagi wzajemnie na siebie wpływają. Badanie foniatry-audiologa może zdiagnozować m.in.:

  •       wady wymowy
  •       opóźniony rozwój mowy
  •       afonię (bezgłos)
  •       raka krtani
  •       guzki śpiewacze
  •       niedowład mięśni z niedomykalnością fonacyjną
  •       wtórne zmiany przerostowe fałdów głosowych
  •       porażenie fałdu głosowego
  •       jąkanie
  •       niedosłuch przewodzeniowy
  •       niedosłuch odbiorczy
  •       pozaślimakowe zaburzenia słuchu (m.in. neuropatia słuchowa)
  •       nagłą głuchotę
  •       dysfunkcje trąbek słuchowych
  •       szumy uszne

Pozornie „niewinne” objawy mogą stanowić sygnał o rozwoju niebezpiecznej choroby. Z wizytą u foniatry nie należy zwlekać. Czym szybciej wdrożone leczenie, tym większa szansa na całkowity powrót do zdrowia.

Jak foniatra bada głos?

Pierwsza wizyta u foniatry to przede wszystkim wywiad lekarski i badanie fizykalne. Aby ustalić przyczynę problemów z głosem, często konieczne jest wykonanie badania laryngostroboskopem. Specjalistyczna aparatura wprowadzana jest do gardła i krtani. Dzięki temu lekarz może dokładnie obejrzeć fałdy głosowe i zbadać ich czynność. Oświetlenie stroboskopowe pozwala sprawdzić prawidłowość pracy narządów mowy. Aparatura podłączona jest do komputera, na którym wyświetla się obraz fałdów głosowych. Podczas badania pacjent proszony jest o jednostajne wypowiadanie głoski „A”. Technika ta pozwala rozpoznać różnego rodzaju schorzenia i zaburzenia głosu, które wymagają odpowiedniego leczenia. Co istotne, badanie laryngostroboskopem można przeprowadzić w znieczuleniu powierzchniowym.

Istnieją też inne metody badania głosu. Jedną z bezinwazyjnych technik jest rejestrowanie próbek dźwięku za pomocą mikrofonu. Pobrany w ten sposób materiał zostaje poddany analizie przez program komputerowy, który porównuje otrzymane parametry do obowiązujących norm. Co ciekawe, badanie takie wykonuje się nie tylko w diagnostyce chorób głosu, ale też w ocenie możliwości głosowych zawodowych śpiewaków.

Ćwiczenia foniatryczne – leczenie problemów z głosem

Zaburzenia w obrębie głosu leczy się poprzez ćwiczenia emisyjne i przy zastosowaniu farmakoterapii. Wspomniani wcześniej laryngolodzy z Mille Medica stosują rozmaite formy terapii, dostosowane do rodzaju nieprawidłowości oraz możliwości konkretnego pacjenta. Celem ćwiczeń jest przede wszystkim uaktywnienie pewnych partii mięśni i rezonatorów poprzez m.in. wydawanie określonych dźwięków. Rehabilitacja lub fizykoterapia narządów mowy, słuchu bądź równowagi jest także wskazana po niektórych zabiegach operacyjnych.

Leczenie problemów z głosem wymaga też wypracowania odpowiednich nawyków. Jednym z najważniejszych jest regularne nawadnianie narządów mowy. Zarówno w trakcie ćwiczeń polegających na wydawaniu dźwięków, jak i po zakończeniu terapii, należy dbać o picie dużej ilości wody. Warto przyjąć zasadę: 1 godzina wysiłku strun głosowych – 1 szklanka wody. Najlepiej, aby wypijane płyny oscylowały w okolicach temperatury pokojowej. Zdrowiu fałdów głosowych i całego układu dźwiękotwórczego nie sprzyjają kawa i herbata, a już na pewno – alkohol i papierosy. Osoby, które pracują głosem, powinny znacząco je ograniczyć. A w przypadku palenia tytoniu – całkowicie z nałogiem się rozprawić.

W skrajnych przypadkach leczenie schorzeń układu dźwiękotwórczego wymaga interwencji chirurgicznej. W szczególności dotyczy to guzków i innych zmian o charakterze nowotworowym, które mogą stanowić istotne zagrożenie dla zdrowia pacjenta. Niebezpieczne mogą okazać się nawet polipy krtani, które jako jedyne z tego typu zmian mogą ulec zezłośliwieniu (w przeciwieństwie np. do polipów nosa czy zatok). W większości przypadków leczenie chirurgiczne pozwala pacjentowi szybko wrócić do zdrowia.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.