Kangurowanie noworodków to same korzyści

Kangurowanie noworodka po porodzie polega na bezpośrednim kontakcie skóra do skóry matki (lub ojca) z dzieckiem. Powinno być umożliwione każdemu nowo narodzonemu maluszkowi oraz jego opiekunowi. Wspominamy tu o opiekunach, mamie bądź tacie maleństwa, ponieważ w przypadkach, gdy po porodzie kobieta nie może podjąć się kangurowania (na przykład po cesarskim cięciu), jej rolę może przejąć właśnie mężczyzna. Dlaczego kangurowanie noworodka jest takie ważne oraz jak należy wykonywać je prawidłowo? Odpowiedzi na te pytania postaramy się udzielić w dalszej części naszego artykułu.

Jak właściwie kangurować noworodka?

W pierwszej kolejności należy pamiętać, że kangurowanie noworodków ma być bezpośrednim kontaktem skóra do skóry. Oznacza to, że pomiędzy ciałami maluszka oraz osoby kangurującej nie powinno być żadnej przeszkody. Nie wkazane są koszulki, prześcieradła, czy też ręcznika. Co warte jednak zaznaczenia, od zewnątrz można się oczywiście okryć, tak by nie wychładzać siebie ani malucha. W przypadku dzieci urodzonych przedwcześnie oraz z niską masą urodzeniową zakłada się im dodatkowo czapeczkę i skarpetki, ponieważ są one szczególnie narażone na utratę ciepła.

kangurowanie noworodków

Do kangurowania najlepiej założyć koszulę rozpinaną z przodu. Tak aby móc łatwo i wygodnie ją rozpiąć i uzyskać w ten sposób wystarczająco duży obszar nagiej skóry. Co ważne, przed przystąpieniem do kangurowania nie należy się specjalnie dokładnie myć. Tym bardziej nie należy dezynfekować skóry za pomocą środków odkażających dostępnych w szpitalu. Dzięki temu dziecko będzie miało szansę przejąć niejako florę bakteryjną pochodzącą ze skóry rodziców. Będzie ona stanowiła dla niego ochroną przed groźniejszymi szpitalnymi bakteriami.

Kangurowanie może odbywać się na leżąco, półsiedząco lub siedząco (czasem też na stojąco). Podczas kangurowania maluszek powinien być ułożony pionowo w okolicy brzucha i klatki piersiowej mamy lub taty. W tej pozycji maleństwo może oprzeć się o jedną lub drugą pierś i odpoczywać. Szybkie zaśnięcie noworodka w trakcie kangurowania może świadczyć o jego szybkim wyciszeniu się, odprężeniu i poczuciu bezpieczeństwa. To  idealny moment, aby z odpoczynku mogła skorzystać również osoba kangurująca. Nawet chwila relaksu lub snu jest potrzebna, jeszcze przed rozpoczęciem rodzicielstwa na pełen etat.

W aspekcie kangurowania ważne jest także to, aby trwało ono minimum 1 godzinę lub dłużej. Co ciekawe, choć największe korzyści noworodek odnosi z kangurowania zaraz po porodzie, to jednak można powtarzać je wielokrotnie, najlepiej codziennie, do około 3 miesiąca życia.

Kangurowanie noworodków – najważniejsze korzyści

Według specjalistów kangurowanie noworodków niesie za sobą wiele korzyści. Wśród nich można wymienić między innymi:

  • Redukcja stresu poporodowego – to korzyść zarówno dla matki, jak i dla dziecka. Po męczącym przyjściu na świat maluch potrzebuje nieco wytchnienia i ukojenia. Znajdzie je w ramionach bliskiej osoby – mamy lub taty podczas kangurowania. Ciepło i miękkość skóry, jej dotyk i zapach pomogą maleństwu odzyskać spokój i znów poczuć się bezpiecznie.
  • Zmniejszenie ryzyka wystąpienia depresji poporodowej – silna więź pomiędzy matką a dzieckiem pojawia się zwykle już podczas ciąży i wraz z jej rosnącym zaawansowaniem staje się coraz silniejsza. Prawdziwy wybuch emocji przypada jednak zwykle na moment, gdy rodzice po raz pierwszy widzą swoje maleństwo, mogą je dotknąć i przytulić. Jak się okazuje, poporodowe kangurowanie bardzo pozytywnie wpływa na nastrój świeżo upieczonej mamy. Kobieta poprzez przytulanie maluszka uspokaja się, przyzwyczaja do jego widoku i uczy się pewności w obcowaniu z nim. Dzięki temu bardziej wierzy w swoje kompetencje. To natomiast ma wpływ na zmniejszenie ryzyka wystąpienia poporodowego przejściowego spadku nastroju, czyli tak zwanego „baby blues”.

Inne korzyści kangurowania noworodków

  • Korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy – według przeprowadzonych badań, dzięki kontaktowi skóra do skóry matki i noworodka, następuje u nich zrównanie rytmów oddechowych. Stymuluje to układ oddechowy i sercowo-naczyniowy maluszka, dzięki czemu rzadziej występują u niego epizody zaburzeń oddychania. Ma to największe znaczenie dla dzieci urodzonych przedwcześnie, które to są najbardziej narażone na ryzyko ich wystąpienia.
  • Zapewnienie spokojnego snu i odpoczynku po porodzie – przytulanie, które odbywa się w trakcie kangurowania jest najlepszym sposobem na usypianie malucha.
  • Szybszy powrót mamy do pełni sił po porodzie. Kangurowanie przyspiesza poporodową rekonwalescencję położnicy. Między innymi poprzez wpływ na prawidłowe obkurczanie się mięśni macicy po porodzie. A także zmniejszenie krwawienia, które może wystąpić we wczesnym połogu.
  • Mniej kłopotów z laktacją i łatwiejsze karmienie. Przytulony do piersi mamy noworodek jest dla jej organizmu jasnym sygnałem do zwiększenia produkcji mleka. Dla maluszka natomiast kangurowanie jest zachętą do nauki ssania piersi i pierwszego karmienia.
  • Kolonizacja skóry noworodka florą bakteryjną matki. Jak się okazuje, zaletą kangurowania jest także przekazanie, na drodze bezpośredniego kontaktu, bakterii żyjących na skórze matki na skórę dziecka. Choć z pozoru może wydawać się to szkodliwe, to tak naprawdę jest dla maluszka korzystne. Chroni go przed zakażeniem skóry groźniejszymi szpitalnymi drobnoustrojami.
  • Prawidłowy rozwój układu nerwowego i ułatwienie adaptacji do środowiska pozamacicznego – badania wykazały, że kangurowane dzieci łatwiej się uspokajają. W późniejszym czasie stają się bardziej odporne na stres.

Podsumowując, kangurowanie noworodka przez matkę lub ojca jest bardzo korzystne dla obu stron i powinno być zaproponowane przez personel szpitala wszystkim młodym rodzicom.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.