Jak wygląda nieprawidłowe raczkowanie?

Raczkowanie jest ważnym etapem w rozwoju psychomotorycznym dziecka. Sprawia ono wiele radości zarówno samemu maluchowi, jak i jego opiekunom. Ważne jednak, aby monitorować to, w jaki sposób raczkuje niemowlę, tak by w porę móc odpowiednio zareagować. Zatem, jak wygląda nieprawidłowe raczkowanie i co powinno zaniepokoić rodzica?

Czym jest raczkowanie?

Raczkowanie jest jednym z etapów rozwoju dziecka prowadzącym do opanowania przez niego umiejętności prawidłowego chodzenia. Polega ono na wykonywaniu przez malucha naprzemiennych ruchów kończynami górnymi i dolnymi (początkowo w sposób nieskoordynowany, następnie w schemacie lewa ręka-prawa noga i odwrotnie). To właśnie taka technika raczkowania wymusza niejako wzajemne komunikowanie się ze sobą obu półkul mózgowych. To z kolei stymuluje prawidłowy rozwój układu nerwowego dziecka i pozwala mu na zdobywanie kolejnych umiejętności motorycznych.

Raczkowanie jest dla dziecka swoistym treningiem przed nauką samodzielnego chodzenia. Wielu specjalistów uznaje je wręcz za etap będący jednym z najważniejszych w przechodzenia malucha z pozycji siedzącej do stojącej. Proces raczkowania jest często poprzedzony tak zwanym pełzaniem. Jest to jednak jedynie krótki, przejściowy etap w drodze do samodzielnych kroków w pozycji stojącej. Jak wygląda pełzanie? Polega ono na przesuwaniu się dziecka ruchem pełzającym do przodu za pomocą wszystkich czterech kończyn jednocześnie.

jak wygląda nieprawidłowe raczkowanie

Kiedy dziecko powinno zacząć raczkować?

Większość dzieci (ponad 80%) zaczyna raczkować między 8 a 9 miesiącem życia. W przypadku wcześniaków należy jednak odnieść tę normę do tak zwanego wieku skorygowanego. Co więcej, warto pamiętać o tym, że każde dziecko rozwija się w swoim własnym indywidualnym tempie. Tym samym niektóre maluchy mogą zacząć naukę chodu szybciej lub wolniej.

Niekiedy zdarza się też tak, że dziecko może pominąć etap raczkowania i od razu zacząć naukę normalnego chodzenia. Tak dzieje się nawet w przypadku 10% niemowląt. Co więcej, niektóre dzieci po wstępnym okresie prawidłowego chodzenia, wracają ponownie (jedynie przejściowo) do raczkowania.

Jak wygląda nieprawidłowe raczkowanie?

Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na to, w jakim wieku dziecko zaczyna raczkować. Choć nie ma jasno określonej granicy rozpoczęcia raczkowania, to jego zbyt późny początek powinien wzbudzić niepokój. Tak więc, jeżeli maluch po 10-11 miesiącach od narodzin nie wykazuje żadnej chęci nauki chodzenia (nie pełza, nie raczkuje, nie próbuje sam podjąć ruchu) to sygnał, aby skonsultować się ze specjalistą.

Oprócz tego ważnym aspektem jest sama technika raczkowania, obecność prawidłowych wzorców ruchowych lub ich brak. Jak już wspomnieliśmy, raczkowanie polega na poruszaniu się za pomocą naprzemiennych ruchów kończyn (lewa ręka-prawa noga i odwrotnie). Nieprawidłowe raczkowanie będzie wyglądać natomiast na nieskoordynowane lub jednostronne. Dziecko może też nie używać podczas poruszania się jednej z kończyn lub po każdym kroku tracić równowagę. Jeżeli raczkowanie dziecka wygląda w ten sposób już od dłuższego czasu, należy to skontrolować u lekarza.

Nieprawidłowe raczkowanie malucha może być objawem nieprawidłowości układu mięśniowego, kostno-stawowego lub nerwowego. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących symptomów u raczkującego niemowlaka warto skonsultować się ze specjalistą. Oceni on czy rzeczywiście istnieje powód do zmartwień i czy dziecko rozwija się w pełni prawidłowo.

Raczkowanie jest ważnym etapem w rozwoju psychomotorycznym dziecka, który przygotowuje je do nauki normalnego chodu. Gdy maluch zaczyna raczkować, warto obserwować, czy robi to w prawidłowy sposób. Niewłaściwe będzie raczkowanie nieskoordynowane, bez używania jednej z kończyn, a także utrata równowagi przy każdym kolejnym kroku. Z uwagi na to, że takie objawy mogą zwiastować różne wady i choroby układu nerwowego, mięśniowego lub kostnego, konieczne jest skonsultowanie stanu zdrowia dziecka z lekarzem specjalistą.

Bibliografia:

Pediatria autorstwa Anny Dobrzańskiej oraz Józefa Ryżko.
Postępy Pediatrii Społecznej. Monachijska Funkcjonalna Diagnostyka Rozwojowa. Pierwszy rok życia – Hellbrüger T., Lajosi F., Menara D. i wsp.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.