Jak wygląda bezdech u dziecka?

Wielu rodziców odczuwa silny lęk przed wystąpieniem epizodów bezdechu u swojej pociechy. Kojarzą je niesłusznie z zespołem nagłej śmierci łóżeczkowej (SIDS). Obawy te dotyczą szczególnie noworodków oraz niemowląt. Czy faktycznie jednak bezdechy są dla malucha aż tak groźne? Jak wyglądają takie epizody i jakie są ich główne przyczyny? Przeczytaj, jak wygląda bezdech u dziecka.

Bezdech u dziecka- przyczyny

Bezdechy, czyli przerwy w oddychaniu, występują u noworodków stosunkowo często. Zazwyczaj trwają one jednak około 5-10 sekund i nie stanowią dla malucha większego zagrożenia. Prawdziwym problem są za to epizody, których czas trwania przekracza 20 sekund lub towarzyszą im dodatkowe, niepokojące objawy. Na przykład znaczne zwolnienie częstości akcji serca poniżej 100 uderzeń na minutę lub spadek saturacji manifestujący się sinicą.

Na szczęście, zagrażające bezdechy są już o wiele rzadsze i występuje jedynie u około 1% populacji noworodków. Ich częstości i nasilenie jest powiązane ze stopniem niedojrzałości maluchów. Tak zwane bezdechy wcześniaków występują nawet u 10-14% dzieci urodzonych w 32-34 tygodniu ciąży i 50% urodzonych w 30-31 tygodniu ciąży.

Najczęstszą przyczyną występowania bezdechów u noworodków jest, wcześniej już wspomniana, niedojrzałość. Spośród innych przyczyn można wymienić między innymi zakażenia, niedotlenienie okołoporodowe, niewłaściwą temperaturę otoczenia, w którym przebywa dziecko. Poza tym krwawienie wewnątrzczaszkowe, martwicze zapalenie jelit, czy też wpływ leków podawanych maluchowi.

Bezdechy u noworodków – objawy i diagnostyka oraz leczenie

Bezdechy u noworodków mają najczęściej charakter centralny. Oznacza to, iż u ich podłoża leży chwilowe wyłączenie mózgowego ośrodka odpowiedzialnego za tak zwany napęd oddechowy. Objawia się to brakiem zauważalnych ruchów klatki piersiowej. Przy dłuższym trwaniu również bradykardią (częstością akcji serca poniżej 100 uderzeń na minutę) oraz sinicą (charakteryzuje się ona sinym zabarwieniem skóry oraz błon śluzowych języka, warg oraz jamy ustnej).

bezdech u dziecka

Zaleca się aktualnie, aby wszystkie maluchy urodzone przed 35 tygodniem ciąży objąć badaniami przesiewowymi (pulsoksymetrią) w kierunku występowania u nich bezdechów. U dzieci starszych rozpoznanie stawia się na podstawie charakterystycznego wywiadu oraz wykluczeniu innych przyczyn (między innymi zakażeń, czy też krwawień wewnątrzczaszkowych).

Jeśli chodzi o leczenie, to w przypadku większości maluchów nie jest ono wymagane. Wyjątek stanowią dzieci, u których epizody bezdechów przedłużają się i często nawracają lub występują u nich mocno nasilone objawy dodatkowe. Leczenie polega w głównej mierze ograniczeniu narażenia malucha na czynniki sprzyjające bezdechom. Ważne jest między innymi unikanie dużych wahań temperatury, nadmiernego odgięcia lub przygięcia główki, czy też dbanie o drożność nosa młodego człowieka. W skrajnych przypadkach konieczna jest terapia farmakologiczna z wykorzystaniem kofeiny (zazwyczaj bardzo dobrze tolerowana).

Bezdechy u dzieci starszych

Obturacyjny bezdech senny jest domeną osób dorosłych. Dotyczy około 4-10% dorosłych mężczyzn oraz 2-4% kobiet. Niemniej jednak może występować również u dzieci i jest u nich najczęściej związany przerostem migdałków, a szczególnie migdałka III.

Bezdech o charakterze obturacyjnym objawia się u dzieci podobnie jak u osób dorosłych. Wśród charakterystycznych symptomów można wymienić między innymi chrapanie. Ponadto – obserwowane przez opiekunów przerwy w oddychaniu trwające powyżej 10 sekund, nadmierną senność w ciągu dnia, uczucie stałego zmęczenia, znaczne problemy z koncentracją oraz pogorszenie wyników osiąganych w szkole.

Postawienie rozpoznania wymaga specjalistycznego badania snu (tak zwanej polisomnografii). W przypadku dzieci, u których całość obrazu wskazuje na przerost migdałka gardłowego taka diagnostyka nie musi być jednak konieczna. Wystarczającą będzie konsultacja laryngologa dziecięcego. Przyczynowym leczeniem rozwiązującym zazwyczaj problem bezdechów będzie usunięcie przerośniętego migdałka gardłowego. Zabieg nosi nazwę adenetomii.

Słowem zakończenia, bezdechy u swoich pociech spędzają sen z powiek wielu młodym rodzicom. O ile jednak nie są one nasilone i pojawiają się rzadko, to można uznać je za przejściowy objaw dojrzewania centralnego układu nerwowego.

Bibliografia:
Pediatria autorstwa Wandy Kawalec
Bezdechy u dzieci: zjawisko niepokojące – Postępy Nauk Medycznych 9/2008, s. 615-617, Jacek Grygalewicz, Hanna Mazurkiewicz

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.