Gdy dziecko kłamie – co robić i jak reagować?

Kłamiąc, umyślnie przekazujemy komuś błędne przekonania, informacje. Często kłamiemy celowo, by osiągnąć w związku z tym jakąś korzyść lub uniknąć nieprzyjemności. Ale czy dzieci kłamią z tych samych powodów co dorośli? Czy potrafią bez skrupułów kłamać i nie mieć wyrzutów sumienia? A jeśli już w domu mamy małego kłamczucha, to jak reagować na kłamstwa i jak sprawić, by się nie powtarzały?

Dlaczego dzieci kłamią?

child-659283_1280Pierwsze kłamstwo zwykle zaczyna się bardzo niewinnie i jeśli ” ujdzie na sucho” a tym bardziej przyniesie jakąś korzyść, dziecko chętnie później skorzysta z tej opcji.

Teoretycznie dzieci kłamią znacznie częściej niż dorośli, z różnych przyczyn: chcą uniknąć obowiązków, kary, zwrócić na siebie uwagę rodziców, dla przyjemności, swobody, pochwały u rówieśników, niechęci do innych. Można spotkać się z wieloma teoriami na temat kłamstwa u dziecka: jedni uważają, że dzieci potrafią z premedytacją kłamać  dla własnych korzyści, drudzy natomiast, że dziecko kłamie tylko z określonego powodu (zazwyczaj strachu) i nie jest niczemu winne.

Niezależnie od tego, kto ma rację , dziecko które, kłamie powinno być obserwowane przez dorosłych. Najlepiej reagować od samego początku, by w żaden sposób nie dawać przyzwolenia na kłamstwa.

Kłamstwa? Może to tylko fantazje?

Maluchy zwykle mają wybujałą fantazję, liczne postacie bajkowe, wymyśleni przyjaciele bardzo często pojawiają się w opowiadaniach dziecięcych. Dzieci wielokrotnie wchodzą w rolę ulubionego bohatera, utożsamiają się z nim lub traktują jak równego sobie partnera. Nie ma w tym nic złego, oznacza tylko, że dziecko prawidłowo się rozwija , nawet jeśli od czasu do czasu żyje w świecie fantazji.

Nie można wyśmiewać dziecięcego świata fantazji, bo to może sprawić, że maluch straci do nas zaufanie. Eksperci jasno określają, że małe dzieci mogą mieć problem z rozróżnieniu co jest rzeczywistością a fantazją, dlatego trzeba być cierpliwym, obserwować dziecko i delikatnie reagować, gdy zajdzie potrzeba.

Jak reagować na kłamstwa dziecka?

O ile fantazje nie są groźne i nie powinny nas niepokoić, to już kłamstwa powinny być eliminowane na samym początku. Ale w jaki sposób reagować, gdy dziecko wylało mleko a twierdzi, że to miś? Co zrobić gdy czujemy od nastolatka, że palił tytoń a on się wypiera?

Obserwuj dziecko

Dziecięce kłamstwa mają przyczynę. Bardzo ważne już na samym początku jest jej odnalezienie.

Powodów kłamstw może być bardzo dużo, jednak zwykle oznacza to, że dziecko nie potrafi sobie poradzić z jakimś problemem. Na początek wystarczy być czujnym i i obserwować dziecko. Może uda się wychwycić, co je dręczy.

Pomóż odróżnić fikcję od rzeczywistości

Sprawdź, na jakim stopniu rozwoju jest  świadomość  dziecka, na ile potrafi odróżnić fantazję od fikcji. Zawsze staraj się wysłuchać dziecko, dowiadując się, co ma do powiedzenia. W razie potrzeby reaguj delikatnie, uzmysławiając maluchowi, że niektóre sytuacje mają miejsce tylko w bajkach.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Wioleta 30-letnia mama trzyletniego Wojtusia. Absolwentka studiów pedagogicznych. Z zamiłowaniem pochłania wszelką wiedzę na temat wychowywania dzieci, gotowania oraz dziedzin kosmetyki. Zagorzała zwolenniczka karmienia piersią i jak najczęstszego chwalenia dzieci. Wyznaje zasadę: "Słuchaj dobrych rad, ale postępuj zgodnie z matczynym instynktem".

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.