Dlaczego dzieci kłamią? Bo uczą się tego od nas!

Psychologowie przekonują, że źródłem kłamstwa mogą być problemy z akceptacją samego siebie, niskie poczucie własnej wartości i niewiara we własne siły. Niekiedy też dzieci posługują się kłamstwem z pobudek altruistycznych, gdy chcą komuś pomóc.

Mówienie nieprawdy może być również spowodowane brakiem zaufania do rodziców lub ich nadopiekuńczością. Częściej kłamią maluchy, które były surowo karane za swoje zachowanie i którym rodzice stawiali wygórowane wymagania. Poza tym należy pamiętać, że dziecko uczy się życia, obserwując zachowanie dorosłych. Ważny jest tutaj dobry przykład. Maluch często rozumie więcej niż nam się wydaje.

Możemy być pewni, że potrafi wyczuć fałsz. Prędzej czy później dostrzeże nasze „drobne” kłamstewka i uzna, że takie zachowanie jest dopuszczalne, skoro rodzice tak robią. Pamiętajmy więc, że pozornie niewinna prośba skierowana do naszej pociechy, np.: „Powiedź cioci, że nie przyjdziemy, bo tata źle się czuje”, jeśli jest kłamstwem, może mieć swoje negatywne konsekwencje…W ten sposób bowiem pokazujemy dziecku, że mówienie nieprawdy nie jest niczym złym. Wręcz przeciwnie, dajemy mu jasny komunikat, że dzięki kłamstwu może łatwo osiągnąć swój cel, w tym przypadku uniknąć odwiedzin u nielubianej cioci.

Jak radzić sobie z małym kłamczuchem?

Według specjalistów, większość dzieci kłamie, ponieważ nauczyły się tego, obserwując zachowanie rodziców. Pamiętajmy więc, by dawać im dobry przykład. Nie wciągajmy je w nasze kłamstwa i nie stosujmy ich wobec nich. Straszenie, karanie czy krzyczenie też nie wydaje się być dobrym rozwiązaniem.

Taka reakcja może przynieść zupełnie odwrotny skutek. Dziecko bojąc się konsekwencji swoich czynów, chętniej sięgnie po kolejne kłamstwo, żeby ich uniknąć. Przykładowo maluch, który dostał w szkole dwóję i został za to surowo ukarany, fizycznie lub psychicznie, na drugi raz może nie przyznać się do otrzymania złej oceny. Dlatego tak ważne w relacjach pomiędzy rodzicem a dzieckiem jest zaufanie i wzajemne zrozumienie. Oczywiście nie oznacza to braku określenia jasnych zasad, tylko dzięki nim dziecko może nauczyć się odróżniać dobro od zła. Wytyczenie granic daje małemu człowiekowi tak bardzo mu potrzebne poczucie równowagi i bezpieczeństwa.

Reagujmy, gdy nasze dziecko kłamie. Dajmy mu jasno do zrozumienia, że nie akceptujemy takiego zachowania. Rozmawiajmy z nim. Pamiętajmy jednak, aby nasza rozmowa nie opierała się na serii nakazów i zakazów. Starajmy się zrozumieć jego punkt widzenia, dociec, jakie były powody tego, że skłamał. Wytłumaczmy, że warto jest mówić prawdę, przedstawmy korzyści z bycia prawdomównym i negatywne skutki kłamstw. Takie postępowanie jest trudniejsze i bardziej pracochłonne niż postraszenie, ale przynosi dobre rezultaty.

Starajmy się nie oskarżać, nie obrażać i nie wyśmiewać zachowania dziecka. Nazywanie go kłamcą i oszustem może jedynie spowodować nasilenie negatywnych emocji. Pamiętajmy, aby wspierać naszą pociechę w  mówieniu prawdy i doceniać chęć przyznania się do winy. Nie straszmy też malucha, mówiąc: „Jak będziesz takim kłamczuchem, to nie będę cię tak mocno kochał”.

Zwracajmy uwagę na nasze słowa, by nie raniły a wspierały. Zastanówmy się czy swoim zachowaniem nie utrudniamy dziecku wyznanie prawdy. Może boi się ono naszej reakcji, nie chce nas zawieść lub się nas wstydzi? Przyjrzyjmy się krytycznie naszym relacjom z dzieckiem. Biorąc pod uwagę różne powody, dla  których może ono kłamać,  starajmy się odpowiedzieć na jego potrzeby i wspierać go w trudnym procesie dorastania.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Ela, dziennikarka, miłośniczka gór i fotografii a od niedawna szczęśliwa mama małego Gagatka, będącego dla niej nieustannym źródłem inspiracji. Na co dzień stara się łączyć pracę z trudną sztuką bycia rodzicem. Nie lubi słowa "poświęcenie" w odniesieniu do macierzyństwa. Wierzy, że dziecko nie ogranicza nas a wzbogaca nasze życie.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

  1. Uka Uka

    Oczywiście, że uczymy dzieci kłamać, od samego początku, np. kłamiąc w sprawie przedszkola, by dziecko się dostało, ściągając nielegalne filmy, czy wymigując się od wizyty u nielubionej cioci…kłamiemy co chwilę