Dlaczego nie pamiętamy niczego sprzed 3 urodzin?

Z jakiego okresu pochodzi Twoje pierwsze wspomnienie?

Jesteś pewna, że należy ono do Ciebie, czy jest wytworem wyobraźni powstałym po wysłuchaniu rodzinnych opowieści czy też oglądania zdjęć?

Naukowcy długo zastanawiali się, dlaczego zdecydowana większość z nas nie pamięta niczego sprzed trzecich urodzin. Zagadka w końcu została rozwiązana.

Szybki wzrost komórek nerwowych

Dzisiaj jasne jest, że „dziecięca amnezja” spowodowana jest szybkim wzrostem komórek nerwowych w hipokampie, regionie mózgu dotyczącym pamięci długoterminowej odpowiedzialnym za gromadzenie doświadczeń.

Dzieci do lat około trzech, nawet mimo dobrej pamięci, tracą wspomnienia, które rozmywają się w dłuższej perspektywie czasu i jest to jak najbardziej podyktowane zmianami fizjologicznymi. Nie ma możliwości stworzenia trwałych wspomnień z pierwszych miesięcy i lat życia.

Powolny rozwój

Część mózgu odpowiedzialna za wspomnienia, hipokamp, dojrzewa powoli i u większości osób nie osiąga pełnej dojrzałości do czasu osiągnięcia wieku 3-4 lat. Dlatego pamięć przeciętnych dwulatków jest dużo mniejsza niż trzylatków i czterolatków.

Paul Frankland, autor badań nad rozwojem dziecięcego mózgu, sugeruje, że dojrzewanie ogromnej ilości nowych neuronów w hipokampie sprawia, że tworzące nowe połączenia niejako „wymazują” poprzednie. Gdy szybkość rozwoju mózgu zwalnia, może on na bieżąco „śledzić” wszelkie zmiany i zachowywać starsze połączenia.

Dla sprawdzenia teorii Frankland zwolnił rozwój mózgu, a właściwie neuronów w hipokampie u myszy. Okazało się, że małe myszki, które wiedzą, jak znaleźć dojście do pożywienia w labiryncie po pewnym czasie zapominają o tym, gdzie przebiega właściwa droga. Gdy naukowiec spowolnił rozwój neuronów, okazało się, że myszy wytworzyły długoterminowe wspomnienia i potrafiły, mimo upływu czasu, przejść labirynt.

Frankland wkrótce planuje sprawdzić swoją teorię, badając ludzi. Jest to możliwe zwłaszcza przy obserwacji dzieci cierpiących na nowotwory mózgu, u których podczas podawania leków ratujących życie dochodzi do spowolnienia rozwoju neuronów (skutek uboczny).  W ten sposób można zbadać, czy dzieci po chemioterapii cieszą się lepszą pamięcią niż ich zdrowi rówieśnicy.

A z jakiego okresu pochodzą Wasze pierwsze wspomnienia?