Dlaczego bezpieczna więź z dzieckiem jest taka ważna?

Przywiązanie to rodzaj unikalnej emocjonalnej relacji pomiędzy dzieckiem a rodzicem lub głównym opiekunem. Można ją opisać jako pozasłowną interaktywną emocjonalną wymianę, która zbliża do siebie tę parę. Reakcja przywiązania to kluczowy czynnik w dojrzewaniu mózgu niemowlęcia, ma ona zatem ogromny wpływ na jego emocjonalny, społeczny, intelektualny a nawet fizyczny rozwój.

Jakościowo reakcje przywiązania mogą być różne. Bezpieczna więź zapewnia dziecku optymalne podstawy późniejszego życia: zdrową samoświadomość, zaufanie, chęć nauki oraz wzgląd na innych ludzi. Natomiast tak zwana więź „pozabezpieczna” to taka, która nie spełnia niemowlęcych potrzeb bezpieczeństwa i bycia rozumianym. Przez to prowadzić może później do dezorientacji dotyczącej własnej tożsamości, trudności w uczeniu oraz wchodzeniu w relacje z innymi ludźmi.

Dlaczego bezpieczna więź jest taka ważna?

Proces tworzenia przywiązania jest interaktywny i dynamiczny. Rodzic  i dziecko wspólnie uczestniczą w wymianie niewerbalnych emocjonalnych wskazówek, które sprawiają, że dziecko może czuć się rozumiane i bezpieczne.

Nawet w pierwszych dniach życia, dziecko odbiera emocjonalne wskazówki – ton głosu, gesty, dźwięki – i odpowiada własnymi sygnałami płaczem, gaworzeniem, mimiką twarzy, a później też uśmiechem, wskazywaniem, chichotem. Z kolei rodzic przygląda się, słucha i w tym samym czasie odpowiada na te wskazówki, zaspokajając potrzeby jedzenia, ciepła, uczucia. Bezpieczna więź wyrasta więc na gruncie sukcesu tej niewerbalnej komunikacji między opiekunem i niemowlęciem.

Dlaczego bezpieczne przywiązanie jest ważne dla dziecka?

Bezpieczna więź uczy dziecko zaufania do rodzica, komunikowania uczuć i wreszcie zaufania do innych osób. Kiedy rodzic i niemowlę nawiązują kontakt, dziecko uczy się jak zachować zintegrowane poczucie siebie oraz  jak funkcjonować w kochającym empatycznym związku.

Obszary mózgu niemowlęcia odpowiedzialne za społeczny i emocjonalny rozwój, komunikację oraz związki międzyludzkie doskonale rozwijają się właśnie pod wpływem tej bezpiecznej więzi. Staje się ona swego rodzaju fundamentem umiejętności wchodzenia w relacje z innymi w zdrowy sposób. Takie cechy jak empatia, zrozumienie, miłość, wrażliwość na innych traktuje się jako coś oczywistego w relacjach osób dorosłych. Jednak rozwijają się one najpierw właśnie w okresie niemowlęcym.

Dzieci, które rozwinęły bezpieczną więź:

  • Potrafią zachowywać emocjonalną równowagę
  • Czują się pewnie i dobrze ze sobą
  • Lubią przebywać z innymi ludźmi
  • Rozwijają bliskie relacje, które spełniają ich potrzeby
  • Radzą sobie z rozczarowaniami i stratami
  • Dzielą się uczuciami i poszukują wsparcia

Dlaczego rodzic potrzebuje bezpiecznego przywiązania?

Natura zaprogramowała matki i ich niemowlęta do doświadczenia czegoś w rodzaju stanu zakochania poprzez przywiązanie. Radość doświadczana z nawiązania kontaktu z maluchem wybiega daleko poza zwykłe złagodzenie zmęczenia spowodowanego brakiem snu i stresu wynikającego z nauki opieki nad niemowlakiem. Proces rozwijania więzi uwalnia w ciele matki endorfiny, które motywują, dodają energii i sprawiają, że czuje się szczęśliwsza. Tworzenie bezpiecznej więzi z niemowlęciem może wymagać wysiłku, ale nagroda jest ogromna, zarówno dla malucha jak i dla matki.

Malutkie dzieci komunikują się najbardziej efektywnie, gdy są w stanie spokojnego czuwania. Podobnie jest z ludźmi dorosłymi. Dlatego tworzenie więzi należy zacząć od zadbania o samą siebie.

  • Staraj się zadbać o wystarczającą ilość snu. Jego brak może sprawić, że będziesz marudna, apatyczna, poirytowana. Przy malutkim dziecku może to być trudne, ale rodzice znajdują na to skuteczne sposoby, np. zmieniają dyżury (dwie noce jeden rodzic, dwie noce drugi).
  • Proś o pomoc w domu. Zwłaszcza na etapie noworodka, staraj się zyskać tyle pomocy, ile możliwe, od partnera, rodziny, przyjaciół.
  • Zaplanuj czas z dala od dziecka. Dbanie o malutkie dziecko jest bardzo wymagającym zadaniem, a zarezerwowanie odrobiny czasu tylko dla siebie, może pomóc ci być bardziej efektywnym rodzicem. Godzina w kawiarni, na spacerze, zajęciach jogi pomoże odnowić siły.
  • Znajdź sposób na zrelaksowanie się. Dzieci są doskonale wyczulone na wszelkie niewerbalne oznaki niepokoju czy stresu, ponieważ nie potrafią komunikować się słowami. Niespokojny opiekun zamiast ukoić niemowlę, wzmaga jego niepokój. Dlatego kiedy jesteś zestresowana weź głęboki oddech, wybierz się na spacer, włącz muzykę, która cię uspokaja, spotkaj się z kimś bliskim. Zrób wszystko co pomoże ci się zrelaksować. Wtedy dużo łatwiej poradzisz sobie z niepokojem maleństwa.

 

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Karina Wiencelewska - psycholog, psychoterapeuta, specjalizuje się w terapii systemowej rodzin i par. Odkąd pamięta, lubiła słuchać ludzi i pomagać im, a z czasem odkryła w sobie talent do wspomagania rozwoju osób w każdym wieku. Otworzyła więc gabinet psychoterapii Pomost, by pomagać ludziom wprowadzać pozytywne zmiany w życiu. Z pasją wykonuje swój zawód czerpiąc życiową energię z pracy z ludźmi, zarówno dziećmi jak i dorosłymi. Zawsze gotowa do prowadzenia długich dysput przy filiżance świeżo parzonej herbaty.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

  1. kolankowa kolankowa

    Ciekawe…Chyba to najtrudniejszy etap, jaki trzeba przejść, kiedy w końcu można nauczyć się własnego dziecka.

  2. karolina karolina

    Początki są trudne, ale nikt nie mówił, że będzie łatwo;) Relaks i znalezienie czasu dla siebie to podstawa, aby nie oszaleć.