Czy to rumień nagły? Popularna jak trzydniówka

Choroby wieku dziecięcego to schorzenia, które występują głównie u dzieci i są charakterystyczne właśnie dla tego okresu życia. Do najbardziej popularnych należą m.in. ospa, świnka czy różyczka. Szacuje się jednak, że to rumień nagły jest najczęstszą infekcją wieku niemowlęcego i odpowiada za około 50% przypadków gorączki u dzieci. W jaki sposób można rozpoznać czy to rumień nagły i co to oznacza dla naszego malucha?

Czym jest rumień nagły?

Rumień nagły, inaczej zwany chorobą szóstą, gorączką trzydniową lub popularnie także trzydniówką to częsta i łagodnie przebiegająca choroba zakaźna wieku dziecięcego. Wylęga się ona od 5 do 15 dni a jej czynnikiem etiologicznym są wirusy HHV-6 i HHV-7, rzadziej także inne. Źródłem zakażenia jest zarażony człowiek, zwykle chorujące lub bezobjawowe dziecko, rzadziej dorosły w okresie bezobjawowej reaktywacji wirusa. Wydalanie wirusa przez chorego lub nosiciela związane jest z dużą zakaźnością.

Choroba dotyka zwykle niemowlęta i najmłodsze dzieci. Specjaliści szacują, że aż 90% dzieci przechodzi ją w pierwszych dwóch latach życia. Zwykle nie występuje ona jednak w pierwszych 2 miesiącach życia dziecka (odporność odmatczyna) oraz po trzecim roku życia.

Jak objawia się rumień nagły?

Jak rozpoznać, że to rumień nagły? Otóż jego objawy są dość charakterystyczne. Dlatego też najczęściej lekarze nie mają problemów z jej prawidłowym rozpoznawaniem.

Zdecydowanie częściej manifestuje się on klinicznie u dzieci powyżej 6 miesiąca życia. Jego głównym objawem jest nagle pojawiająca się wysoka temperatura ciała (do 40 stopni), która utrzymuje się od 2 do 4 dni. Stąd też wzięła się jedna z nazw tej choroby – gorączka trzydniowa.

rumień nagły

W tym czasie zauważalny jest nieznaczny spadek samopoczucia malucha. Gorączce często towarzyszą także łagodnie wyrażone objawy ze strony układu oddechowego, powiększenie węzłów chłonnych oraz biegunka. Wymioty w tym przypadku nie występują.

Następnie w 3-4 dniu gorączki następuje jej nagły spadek. Dochodzi do pojawienia się wykwitów skórnych przypominających te występujące w różyczce. Na ciele maluszka, przede wszystkim na tułowiu, pojawia się bladoróżowa, drobnoplamista, krótkotrwała wysypka, która po uciśnięciu blednie i nie pozostawia blizn. W tym okresie zwykle samopoczucie dziecka ulega już poprawie.

Co zrobić w przypadku wystąpienia objawów „trzydniówki”?

Pomimo wyraźnych objawów, jakimi manifestuje się gorączka trzydniowa, dziecko czuje się w czasie jej trwania nadzwyczaj dobre. Złe samopoczucie malucha w trakcie choroby wynika głównie z wysokiej temperatury, dlatego przy braku innych niepokojących objawów wizytę u lekarza można odroczyć. Pojawienie się wysypki po spadku temperatury zwiastuje bliski koniec choroby. Jeśli mimo to gorączka nadal się utrzymuje, należy zgłosić się do lekarza w celu przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki.

W celu potwierdzenia, że infekcja u dziecka to rumień nagły, w trzecim dniu gorączki można wykonać badania laboratoryjne takie jak morfologia z rozmazem, OB i CRP. Badania w kierunku specyficznych przeciwciał, które pojawiają się w organizmie w wyniku infekcji, wykonuje się bardzo rzadko.

 Infekcja wirusami HHV-6 i HHV-7 nie stwarza ryzyka nadkażenia bakteryjnego.  W przypadku wystąpienia rumienia nagłego nie ma zastosowania leczenie przyczynowe, a stosowanie leków objawowych jest w zupełności wystarczające. W celu obniżenia wysokiej temperatury stosuje się leki przeciwgorączkowe (zwykle ibuprofen i paracetamol). Dodatkowo należy zadbać także o uzupełnienie nawodnienia oraz podaż odpowiedniej ilości kalorii.

Choroba ustępuje zwykle samoistnie i pozostawia trwałą odporność. Ponieważ jednak rumień nagły jest wywoływany przez różne wirusy, to ponowne zachorowanie jest możliwe i zdarza się dość często, zwykle do 4 roku życia. Powikłania choroby, najczęściej drgawki gorączkowe, wynikają głównie z obecności wysokiej gorączki i występują w nielicznych przypadkach.

Rumień nagły to łagodna i często występująca u maluchów choroba wieku dziecięcego, która pomimo wyraźnie nasilonych objawów nie jest groźna. Infekcja mija szybko i zwykle przebiega bez powikłań. W jej leczeniu stosowane są jedynie leki przeciwgorączkowe oraz odpowiednie nawodnienie i podaż kalorii.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Nina, studentka ostatniego roku kierunku lekarskiego, szczególnie zainteresowana tematyką onkologii, badań obrazowych oraz radiologii pediatrycznej. Pisaniem artykułów o tematyce medycznej zajmuję się, aby poszerzać wiedzę i świadomość pacjentów dotyczącą chorób, z którymi mogą się kiedyś zmierzyć lub też właśnie z nimi walczą, ponieważ wierzę, że największe efekty przynosi terapia oparta na partnerstwie. Wyedukowany pacjent lepiej potrafi dbać o swoje zdrowie oraz często dzięki odpowiedniej wiedzy zgłasza się do lekarza już na wczesnym etapie choroby.Wtedy też lepiej rozumie on samą istotę choroby, a dzięki wzajemnej współpracy lekarz i pacjent wspólnie mogą opracować najlepszy plan działania, gdyż właśnie taka relacja przynosi zwykle najlepsze efekty.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.