Czy to autyzm?

Zazwyczaj wygląda to podobnie…Rodzice, którzy stopniowo obserwują pogarszający się stan zdrowia dziecka,  podejrzewają, że cierpi na jakieś zaburzenia, co wywołuje niepokój. Szukają informacji na własną rękę, ufają lekarzom, którzy często bagatelizują sprawę, aż nagle pojawia się diagnoza – autyzm.

Dzieci autystyczne często jeszcze przed diagnozą są postrzegane jako głuche albo nieposłuszne. A tymczasem im szybciej zdiagnozujemy autyzm, tym łatwiej będzie pomóc dziecku.

Autyzm nadal jest uważany za zaburzenie występujące rzadko i brakuje specjalistów, którzy są w stanie w pełni go zdiagnozować.

Rozpoznanie  utrudnia fakt, że dziecko autystyczne fizycznie wygląda normalnie. Diagnoza jest bardzo trudna i powinna być potwierdzona przez kilku specjalistów: psychologa, logopedę, neurologa, psychiatrę.

Autyzm – kilka słów o historii

child-659283_1280Po raz pierwszy  autyzm zdiagnozował psychiatra dr. Leo Kanner,  określił on autyzm jako rzadką chorobę dzieci, które są pogrążone we własnym świecie i mają problem z komunikacją z innymi. Częstotliwość występowania autyzmu wcale nie jest taka mała, jakby się wydawało.

Badania przeprowadzone w wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych wykazały, że na 10000 dzieci notuje się 4,5 przypadków autyzmu, natomiast od 15 do 20 dzieci na 10000 wykazuje zachowanie podobne do autyzmu. Wiadomo również, że na autyzm cierpi trzy razy więcej chłopców niż dziewcząt.

Pierwsze objawy autyzmu u niemowlaka

Pierwsze objawy u dziecka autystycznego da się dostrzec już w okresie niemowlęcym. Dziecko może wyginać się do tyłu, by okazać, że nie chce, żeby rodzice je dotykali czy brali na ręce. Niemowlę autystyczne wykazuje bierność, rzadko okazuje swoje potrzeby, jest pasywne albo wręcz odwrotnie jest płaczliwe i nie daje się uspokoić, nagminnie obserwuje się też kołysanie ciała lub uderzanie głową w szczebelki łóżeczka, w ścianę.

Niemowlęta autystyczne są zwykle bardziej sprawne od dzieci zdrowych, szybciej mówią, raczkują, zaczynają chodzić, ale mogą być również bardziej opóźnione od rówieśników – nie ma reguły. Niepokojącym objawem u niemowlęcia (a typowe u autystyków) jest nagły zanik gaworzenia i mówienia.

Autyzm w wieku przedszkolnym

Jedna trzecie dzieci z autyzmem nie wykazuje żadnych objawów nieprawidłowości w rozwoju do roku a nawet do trzech lat. Jest to związane z tym, iż każdy maluch rozwija się indywidualnie i pewne odstępstwa uważane są za normę.

Dzieci z autyzmem są zwykle opóźnione w rozwoju pod względem komunikacyjnym , społecznym i poznawczym. Pojawiają się zachowania powtarzające się, bezcelowe ruchy, kołysania , samookaleczenia (uderzanie główką w ścianę, gryzienie się), bezsenność, brak apetytu, niewrażliwość na ból, zaburzenia koncentracji.

Dzieci autystyczne często przywiązują się do rutyny i przyzwyczajeń, nie lubią niespodziewanych wydarzeń w obawie przed czymś nowym i nieznanym.

Nie rozumieją celu i znaczenia języka, aż 30 % dzieci autystycznych w ogóle nie mówi, pozostałe mają zwykle problem z mówieniem, gdyż nie potrafią określić swoich potrzeb, myśli i emocji. Autystyczny przedszkolak woli się bawić sam niż z rówieśnikami, rzadko się uśmiecha, nie reaguje na imię, nie biega w podskokach, często jest nadpobudliwy i wpada w złość. Nie potrafi bawić się w zabawy, które wymagają użycia wyobraźni, udawania, naśladowania. Pojawia się nadwrażliwość na dźwięk, światło, zapach a także kłopoty ze snem, jedzeniem – dzieci autystyczne często jedzą tylko określone potrawy, nie dopuszczając możliwości spróbowania czegoś nowego.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Wioleta 30-letnia mama trzyletniego Wojtusia. Absolwentka studiów pedagogicznych. Z zamiłowaniem pochłania wszelką wiedzę na temat wychowywania dzieci, gotowania oraz dziedzin kosmetyki. Zagorzała zwolenniczka karmienia piersią i jak najczęstszego chwalenia dzieci. Wyznaje zasadę: "Słuchaj dobrych rad, ale postępuj zgodnie z matczynym instynktem".

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.