Czy dziewczynki rozwijają się szybciej – co na ten temat mówi medycyna?

Zarówno chłopcy, jak i dziewczynki muszą przejść przez te same etapy rozwoju psychomotorycznego. Różna jest jednak długość czasu trwania poszczególnych faz. Potencjalnie może to skutkować wystąpieniem pewnych różnic w tempie rozwoju dziewczynek i chłopców. Część rodziców może to błędnie interpretować, jako pewną nieprawidłowość i dlatego też chcemy dziś przybliżyć naszym czytelnikom, co na ten temat sądzi medycyna.

Międzypłciowe różnice w rozwoju fizycznym

W początkowym etapie rozwoju dziewczynki i chłopcy rosną w podobnym tempie. Do 12 roku życia średni wzrost i masa ciała dla obu płci jest podobna. Różnice zaczynają się ujawniać w momencie rozpoczęcia się procesów dojrzewania płciowego.

Wtedy też bowiem ma miejsce skok pokwitaniowy, który u dziewczynek występuje blisko 2 lata wcześniej (około 12 roku życia) i jest mniejszy niż u chłopców (8 cm/rok u dziewcząt i 12 cm/rok u chłopców). Zakończenie procesów wzrostowych, podobnie jak rozpoczęcie dojrzewania, jest również przesunięte w czasie o średnio 2 lata. Niemniej jednak, u większości osób kończy się około 18 roku życia (dochodzi do zarośnięcia chrząstek wzrostowych).

rozwój dziewczynki i chłopca

Międzypłciowe różnice w tempie dojrzewania

Jak już wspominaliśmy wcześniej, dziewczynki zaczynają dojrzewać wcześniej niż chłopcy. Ten etap rozwoju może się u nich rozpoczynać fizjologicznie już około 8 roku życia. U chłopców proces dojrzewania płciowego jest nieco opóźniony i najwcześniej
rozpoczyna się w 9 roku życia (wcześniej dojrzewania określane jest jako przedwczesne i wymaga przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki).

Oczywiście, obserwuje się dużą zmienność populacyjną w tym zakresie. Niemniej jednak pierwsze symptomy dojrzewania płciowego (powiększanie się piersi u dziewczynek oraz powiększanie się jąder u chłopców) powinny pojawić się najpóźniej u 13-letnich dziewczynek i 14-letnich chłopców. Ich brak obliguje lekarza do rozpoznania opóźnionego dojrzewania płciowego i rozpoczęcia diagnostyki.

Międzypłciowe różnice w rozwoju motorycznym

Rozwój motoryczny dziewczynek oraz chłopców jest nieco odmienny. Przyszli mężczyźni szybciej rozwijają zdolności biegania, skakania, czy też balansowania ciałem. Połączone jest to z nieco większą agresywnością oraz impulsywnością działań.

Sprawia to, iż nieco wcześniej mogą zacząć interesować się sportem oraz są bardziej aktywni fizycznie. Jeśli chodzi o dziewczynki, to wyprzedzają chłopców w rozwoju umiejętności trzymania kredek, ołówków, pisania, czy też gry na instrumentach muzycznych. Nie dziwi zatem fakt, iż często są bardziej zainteresowane rysowaniem, wycinaniem, graniem niż bieganiem po podwórku.

Wszystko zależy oczywiście od środowiska, w jakim wychowuje się dziecko. Dla przykładu, chłopcy mający częsty kontakt ze sztuką i muzyką mogą, równie szybko co dziewczynki, rozwinąć umiejętność rysowania, czy też gry na instrumentach.

Międzypłciowe różnice w rozwoju umiejętności językowych

Dziewczynki często zaczynają szybciej mówić i łatwiej uczą się nowych języków niż chłopcy w podobny wieku. W dużej mierze wynika to z pewnych odmienności budowy oraz funkcjonowanie mózgu u obu płci. Co więcej, dziewczynki z większą łatwością odczytują sygnały niewerbalne (gesty, mimikę twarzy, czy też ton głosu).

Sprawia to, iż o wiele łatwiej jest im komunikować się z innymi osobami. W tym miejscu warto również wspomnieć, iż dziewczynki są bardziej cierpliwe i nieco łatwiej przychodzi im przyswajanie nowych informacji. Bezpośrednio przekłada się to na szybszą naukę języków i lepsze wyniki w szkole. Oczywiście, podobnie jak w przypadku rozwoju motorycznego, kluczowe jest środowisko, w którym dziecko się wychowuje.

Chłopcy nauczeni odpowiednich postaw (cierpliwości, czy też umiejętności koncentracji) mogą osiągać równie dobre wyniki w szkole co dziewczynki.

Podsumowując, naukowcy nadal badają różnice w rozwoju dziewczynek oraz chłopców. Należy jednak pamiętać, że tylko część z nich jest uwarunkowana biologicznie, a tym samym nie podlega modyfikacji. Inne zależą głównie od sposobu wychowania dziecka i środowiska, w jakim się rozwija.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Polecane tematy