Choroba Dukesa – jak się objawia i jak ją leczyć?

Choroba Dukesa zwana również chorobą czwartą, czy też chorobą Filatova-Dukesa jest infekcją wysypkową występującą typowo u dzieci w wieku szkolnym. Wielu naukowców jest zdania, iż schorzenie to nie jest odrębną jednostką chorobową, a jedynie postacią szkarlatyny lub różyczki. Zatem, jak objawia się choroba czwarta? W jaki sposób można ją leczyć oraz jak jej skutecznie zapobiegać?

Choroba Dukesa – objawy

W początkowym etapie choroba Dukesa charakteryzuje się występowaniem objawów grypopodobnych. Spośród nich można wymienić najczęściej niezbyt wysoką gorączkę, nudności, wymioty oraz biegunkę. U części pacjentów występują ponadto nadwrażliwość na światło, czy też bolesne powiększenie obwodowych węzłów chłonnych.

Wysypka skórna może pojawić się na dowolnym etapie choroby Dukesa. Najczęściej ma ona charakter uogólniony. W przebiegu wysypki zazwyczaj pojawiają się zmiany o charakterze grudek na podłożu rumieniowym ze skłonnością do zlewania. Możliwy jest
również wariant infekcji ze zmianami pęcherzykowymi, wybroczynowymi, czy też pokrzywkowymi. Co warte zaznaczenia, zmiany skórne w przebiegu choroby Dukesa ustępują u większości pacjentów samoistnie i nie pozostawiają żadnych śladów pod postacią blizn, czy też przebarwień.

choroba Dukesa

Choroba Dukesa – leczenie

Nie jest znana dokładna przyczyna występowania choroby Dukesa. Stąd też brak jest przyczynowych form jej terapii. Zalecane jest jedynie odpowiednie nawadnianie chorego, odpoczynek oraz stosowanie leków o charakterze objawowym. Spośród tych ostatnich można wymienić między innymi:

  •  leki przeciwgorączkowe – u dzieci głównie zastosowanie mają paracetamol, ibuprofen, czy też naproksen w postaci tabletek lub syropów,
  • doustne środki nawadniające – celem ich stosowania jest zapobieganie odwodnieniu w przebiegu wymiotów oraz biegunki,
  • środki nawilżające skórę – celem ich stosowania jest zapobieganie wysychaniu i łuszczeniu się wykwitów skórnych.

Wyżej przedstawione postępowanie jest również zasadne w sytuacji, gdy choroba czwarta jest traktowana, jako postać różyczki. Wynika to z faktu, iż różyczka jest infekcją wirusową. Jeśli jednak przychylić się do poglądu, że choroba Dukesa jest postacią szkarlatyny (płonicy), to leczeniem z wyboru jest antybiotykoterapia. Należy bowiem pamiętać, iż szkarlatyna jest schorzeniem o podłożu bakteryjnym (czynnikiem
etiologicznym są paciorkowce wywołujące również anginę). Decydujące o włączeniu antybiotyku może być miano ASO – w przypadku szkarlatyny jest ono podwyższone a w przypadku różyczki w normie.

Choroba Dukesa – zapobieganie

Brak jest konkretnych zaleceń mówiących o profilaktyce choroby Dukesa. Zważywszy jednak, że schorzenie to ma charakter infekcyjny, to w jego zapobieganiu mogą mieć znaczenie:

  • właściwa higiena rąk – WHO zaleca mycie rąk za pomocą mydła i wody przez minimum 30 sekund,
  • unikanie kontaktu z osobami chorymi – zakaźna może być zarówno wydzielina z dróg oddechowych osób chorych, jak i ich kał, mocz, czy też krew,
  • zasłanianie ust podczas kaszlu i kichania – może to ochronić przed zakażeniem inne osoby.

Co więcej, jeśli traktować chorobę Dukesa, jako postać różyczki, to formą jej profilaktyki jest szczepienie ochronę. W polskim programie szczepień uodpornienie przeciwko wirusowi różyczki obejmuje podanie dwóch dawek szczepionki MMR w 13-15 miesiącu
życia oraz 6 roku życia.

Słowem zakończenia, choroba Dukesa jest infekcyjną wysypkową zbliżoną w swoim obrazie klinicznym do różyczki oraz szkarlatyny (płonicy). Jej leczenie ma w głównej mierze charakter objawowy, a jedynym wskazaniem do włączenia antybiotyków jest silne podejrzenie zakażenia paciorkowcowego. Jeśli chodzi o zapobieganie jej występowaniu, to najważniejsze wydaje się unikanie osób prezentujących objawy infekcji oraz przestrzeganie podstawowych zasad higieny.

Bibliografia:
Interna Szczeklika 2018/19 – rozdział o różyczce
Szkarlatyna (płonica) – dr med. Ewa Duszczyk
Filatow-Dukes' Disease Epidermolytic Toxin-Producing Staphylococci as the
Etiologic Agent of the Fourth Childhood Exanthem – Keith R. Powell, MD
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.