Chlamydioza – jak się objawia i jak należy ją leczyć?

Chlamydioza dróg moczowo-płciowych jest najczęstszą STD (chorobą przenoszoną drogą płciową) u kobiet poniżej 25 roku życia. W krajach wysoko rozwiniętych schorzenie to jest również uważane za najczęstszą bakteryjną chorobę przenoszoną drogą transmisji seksualnej. W naszym kraju każdego roku notuje się 100 -300 nowych przypadków zakażenia (160 w 2014 roku). Zatem, czym właściwie jest chlamydioza, jak się objawia oraz jak wygląda jej diagnostyka i leczenie?

Czym jest chlamydioza?

Chlamydioza jest chorobą bakteryjną przenoszoną drogą płciową wywoływaną przez bakterię o nazwie Chlamydia Trachomatis. U mężczyzn jest to najczęstsza przyczyna tak zwanego nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej (NGU). U kobiet z kolei
chlamydioza przebiega często bezobjawowo, ale może stać się powodem późniejszych poważnych powikłań. Spośród nich można wymienić na przykład zapalenie narządów miednicy mniejszej (20% zakażonych), zrosty w miednicy mniejszej i późniejsze bóle tej
okolicy, poronienia, a także niepłodność (3% zakażonych).

Co więcej, według badań w krajach wysokorozwiniętych zakażenie Chlamydią Trachomatis jest odpowiedzialne za około 8 do nawet 40% zapaleń szyjki macicy.

Chlamydioza często współistnieje z innymi groźnymi STD. Stąd też w przypadku jej potwierdzenia zawsze należy wykonać także testy na kiłę, rzeżączkę, HIV oraz dodatkowo na WZW B i C. Jeśli chodzi o strukturę wiekową pacjentów, to najczęściej chorują osoby pomiędzy 20 a 24 rokiem życia. Co więcej, blisko 70% zakażeń jest rozpoznawane u osób do 30 roku życia.

chlamydioza

Sick woman with hands holding pressing her crotch lower abdomen in front of toilet bowl. Medical problems, incontinence, health care concept

Objawy zakażenia Chlamydią Trachomatis

Zakażenia Chlamydią u kobiet przebiegają pod postacią zapalenia szyjki macicy lub zapalenia cewki moczowej. To pierwsze schorzenie stanowi najczęstszą manifestację choroby i w ponad 80% przypadków przebiega bezobjawowo. U 20% chorych
symptomami charakterystycznymi dla chlamydiowego zapalenia szyjki macicy jest śluzowo-ropna wydzielina w zewnętrznym ujściu szyjki macicy oraz obrzęk i zaczerwienienie jej tarczy.

Dodatkowo w przebiegu zakażenia mogą wystąpić plamienia i krwawienia międzymiesiączkowe. W zapaleniu cewki moczowej dominują natomiast objawy dyzuryczne (ból i pieczenie podczas oddawania moczu), częstomocz oraz śluzowo-ropna wydzielina z cewki.

Podobnie jednak, jak zapalenie szyjki, schorzenie to może przebiegać skąpo lub bezobjawowo.

Chlamydioza u mężczyzn występuje pod postacią zapalenia cewki moczowej.

Dominującym i najbardziej charakterystycznym objawem tego schorzenia jest wyciek z cewki moczowej (wodnisty, śluzowy, śluzowo-ropny lub ropny). Dodatkowo często współistnieją objawy dyzuryczne oraz świąd i zaczerwienienie w okolicy ujścia zewnętrznego cewki moczowej. W około 10-30% przypadków chlamydioza może przebiegać u mężczyzn bezobjawowo.

Oprócz wyżej wymienionych postaci zakażenia Chlamydią występują również takie,
które mogą manifestować się u obu płci. Należą do nich:

  • Reaktywne zapalenie stawów (dawniej zespół Reitera) – schorzenie to występuje częściej u mężczyzn (około 1-3% zakażonych). W większości przypadków choroba objawia się triadą objawów – zapaleniem spojówek lub tęczówek, zapaleniem cewki moczowej oraz zapaleniem stawów.
  • Zapalenie gardła – ma przebieg bezobjawowy. Pacjenci mogą zakazić się podczas seksu oralnego,
  • Zapalenie odbytu – objawia się uczuciem pieczenia wokół odbytu, z towarzyszącą wydzieliną śluzowo-ropną i często domieszką krwi. Zakażenie jest transmitowane drogą seksu analnego.

Jak przebiega diagnostyka chlamydiozy?

Z objawami chlamydiozy należy udać się do lekarza dermatologa-wenerologa lub ginekologa (kobiety) lub urologa (mężczyźni). Wstępne rozpoznanie zakażenia dokonywane jest najczęściej na podstawie przeprowadzonego wywiadu oraz obecności (często niecharakterystycznych) objawów klinicznych.

Dodatkowo, konieczne jest wykonanie testów laboratoryjnych w kierunku Chlamydii. Materiałem do badań jest w tym przypadku u dorosłych poranna próbka moczu, wymaz z cewki moczowej i odbytu oraz wydzielina z kanału szyjki macicy lub pochwy. U dzieci,
u których do zakażenia może dojść w trakcie porodu od zakażonej matki, pobiera się wymazy ze spojówek oraz popłuczyny oskrzelowe. Co więcej, w celu postawienia ostatecznej diagnozy należy także wykluczyć obecność zakażenia rzeżączką i rzęsistkowicą (mikroskopowe badanie wydzieliny z cewki).

Leczenie zakażenia Chlamydią

Leczenie zakażeń układu moczowo-płciowego wywołanych Chlamydią Trachomatis polega na zastosowaniu antybiotyków z grupy tetracyklin, fluorochinolonów lub makrolidów. Z uwagi na możliwość bezobjawowego zakażenia, zawsze istnieje konieczność leczenia obojga partnerów oraz powstrzymania się od kontaktów seksualnych do czasu wyleczenia.

Oprócz leczenia warto wspomnieć także o innym ważnym aspekcie, jakim jest profilaktyka zakażeń Chlamydią. Największe znaczenie ma tutaj każdorazowe i prawidłowe używanie prezerwatyw przez mężczyzn oraz ograniczenie kontaktów seksualnych do jednego partnera (będąc i dla niego jedynym partnerem).

Słowem zakończenia, chlamydioza jest najczęstszą chorobą przenoszoną drogą płciową. Dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety i może u nich przebiegać objawowo lub też nie.

Co warte zaznaczenia, możliwe jest całkowite wyleczenie zakażenia Chlamydią. Wymaga ono jednak zastosowania antybiotykoterapii u obojga partnerów oraz powstrzymania się od kontaktów seksualnych do czasu pełnego wyzdrowienia.

Bibliografia:
Ginekologia i położnictwo pod redakcją Grzegorza H. Bręborowicza.
Zakażenia Chlamydia trachomatis: badania przesiewowe, rozpoznanie i postępowanie – Ranit Mishori, Erica L. McClaskey, Vince J. Winklerprins.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.