Badanie słuchu u dziecka -kiedy jest konieczne?

Szacuje się, iż różnego stopnia niedosłuch lub głuchota występują nawet u około 2-4% maluchów. W wielu przypadkach mogą one pozostawać niewykryte przez pierwsze miesiące lub nawet lata życia dziecka. Stanowi to bardzo duży problem, jeśli chodzi o późniejszy rozwój psychospołeczny malucha i kształtowanie przez niego prawidłowej umiejętności mowy. Zatem, jakie badania mogą pozwolić na wczesne wykrycie ewentualnych zaburzeń słuchu u malucha?Co każdy świadomy rodzic powinien o nich wiedzieć? Jak wygląda badanie słuchu u dziecka?

Otoemisja akustyczna – przesiewowe badanie słuchu u każdego noworodka

Otoemisja akustyczna jest całkowicie nieinwazyjną i obiektywną metodą pozwalającą na ocenę funkcjonowania ślimaka (elementu ucha wewnętrznego). Daje możliwość wczesnego wykrycia ewentualnych zaburzeń słuchu. Zasada jej działania opiera się na rejestracji stymulowanych odpowiedzi dźwiękowych emitowanych przez ucho badanego. Sonda zostaje umieszczana w przewodzie słuchowym zewnętrznym i zostaje połączona do bardzo małego głośnika i mikrofonu. Jeśli chodzi o sam sposób wykonania badania, to pomiar dokonywany jest najczęściej w nocy. Wiarygodny wynik można uzyskać tylko wtedy, gdy w otoczeniu nie występują żadne głośne dźwięki. Badanie wykonuje się podczas snu dziecka i trwa łącznie z przygotowaniem sprzętu około 10 minut.

Od 2013 roku badanie otoemisyjne wykonuje się u wszystkich narodzonych dzieci w drugiej dobie życia w ramach Programu Powszechnych Przesiewowych Badań Słuchu u Noworodków. Prawidłowy wynik pomiarów kończy się wklejeniem niebieskiej karty w książęce zdrowia dziecka. Lekarze stwierdzają go u około 91% badanych maluchów, ten wynik wyklucza konieczność dalszej diagnostyki. Dodatni wywiad w kierunku możliwego uszkodzenia słuchu (niedotlenienie okołoporodowe, niska masa urodzeniowa, czy też obciążenie rodzinne) lub przesiewowe badanie otoemisyjne oceniane, jako nieprawidłowe lub podejrzane (żółta karta w książęce zdrowia dziecka) są z kolei wskazaniem do wykonania kolejnych pomiarów w ramach poradni laryngologiczno-audiologicznej.

badanie słuchu u dziecka

Badanie słuchu u dziecka. Słuchowe potencjały wywołane

Słuchowe potencjały wywołane, podobnie jak otoemisja akustyczna, należą do grupy bezinwazyjnych i całkowicie obiektywnych badań. Pozwalają na ocenę zaburzeń słuchu u dzieci oraz osób dorosłych. Zasada działania metody opiera się na rejestracji za pomocą elektrod zewnętrznych impulsów elektrycznych. Te są generowane przez stymulowane dźwiękiem poszczególne elementy układu słuchowego pacjenta. Badanie wykonuje się  na dalszych etapach diagnostyki zaburzeń słuchu. Pozwala na dokładną lokalizację potencjalnych uszkodzeń. Badanie ocenia funkcje ślimaka, pnia mózgu oraz podkorowych i korowych ośrodków odpowiedzialnych za proces słyszenia.

Sama procedura badania jest bardzo prosta. Na głowę pacjenta nakleja się samoprzylepne elektrody i nie wymaga specjalnego przygotowania malucha. W celu poprawy wiarygodności wyników lekarz wykonuje pomiar zazwyczaj w czasie snu dziecka.

Badanie słuchu u dziecka. Impedancja akustyczna

Impedancja akustyczna jest specjalistycznym badaniem pozwalającym na obiektywną ocenę czynności błony bębenkowej oraz pozostałych elementów układu słuchowego pacjenta. Na pomiar składają się po pierwsze tympanometria, która dostarcza informacji o stanie błony bębenkowej i ucha środkowego. Po drugie ważna jest ocena odruchów z mięśni śródusznych. Dostarcza ona informacji o stanie pozostałych elementów układu słuchowego. Samo badanie jest całkowicie niebolesne i polega jedynie na umieszczeniu w przewodach słuchowych zewnętrznych specjalnych sond – akustycznej w uchu badanym i audiometrycznej w drugim.

Jedną z głównych korzyści wykonywania badania impedancji akustycznej u dzieci jest ocena funkcji ucha środkowego. Wysięk w jamie bębenkowej jest w tej grupie wiekowej jednym jedną z głównych przyczyn problemów ze słuchem. Oczywiście, nie jest to jedynie zastosowanie tej metody pomiarowej. Impedancja akustyczna służy pomocą jeszcze w diagnostyce perforacji błony bębenkowej, ocenie niedosłuchów, czy też funkcji nerwów słuchowych.

Słowem zakończenia, dzieci są bardzo specyficzną grupą pacjentów audiologicznych. Ogranicza się u nich gamę badań diagnostycznych wyłącznie do tych o charakterze obiektywnym. Dzieci charakteryzują się także często trudnymi do wczesnego uchwycenia objawami zaburzeń słuchu.

Bibliografia:

Pediatria autorstwa Wandy Kawalec
Świlińska-Kowalska M. (red.): Audiologia kliniczna. Mediton Łódź 2005

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.