Alergia na sierść u dzieci – czy Twoje dziecko jest na nią skazane?

Bez wątpienia, alergię można określić mianem choroby cywilizacyjnej XXI wieku (statystyki mówią, że cierpi na nią nawet 30 do 40-procent populacji, szczególnie pediatrycznej), a sierść zwierząt domowych jednym z najważniejszych czynników ją wywołujących. Tym samym, podstawowa wiedza o mechanizmach jej powstawania, objawach oraz sposobach leczenia powinna być elementem wiedzy każdego świadomego rodzica wychowującego swoje dziecko w towarzystwie futrzanych przyjaciół.

Czym jest alergia?

Istotą alergii, czy to wziewnej, czy też pokarmowej jest nadmierna i nieadekwatna do sytuacji reakcja naszego układu odpornościowego na dany alergen, który wśród ludzi zdrowych nie wywołuje żadnych objawów uczulenia (na przykład sierść zwierząt domowych). W reakcji tej bierze udział bardzo wiele komórek oraz substancji aktywnych, które w warunkach prawidłowych są odpowiedzialne za zapamiętywanie oraz walkę z zagrażającymi organizmowi czynnikami (bakteriami, wirusami, czy też toksynami). W przypadku alergii mechanizmy te nakierowane są na czynniki całkowicie niegroźne, a jedynym skutkiem ich aktywacji są objawy określane jako tak zwane objawy uczuleniowe.

alergia na sierść u dzieci

Jakie są objawy alergii na sierść zwierząt?

Jak wspominaliśmy w poprzednim akapicie, alergia jest wynikiem aktywacji wielu różnych mechanizmów obronnych. Skutkuje to tym, iż jej objawy są bardzo zróżnicowane i mogą dotyczyć praktycznie wszystkich narządów oraz układów naszego organizmu. Spośród nich, najbardziej charakterystyczne dla alergii na sierść zwierząt są:

  • Ze strony oczu – zaczerwienienie spojówek, ich świąd oraz łzawienie.
  • Ze strony układu oddechowego – świąd i wodnista wydzielina z nosa, kaszel, czy też szczególnie niepokojący, świszczący oddech, uczucie niemożności zaczerpnięcia powietrza (w części przypadków gwałtownie postępująca reakcja uczuleniowa może doprowadzić nawet do uduszenia).
  • Ze strony skóry – zaczerwienie skóry, jej świąd oraz wykwity o charakterze pokrzywkowym.

Wszystkie wyżej wymienione objawy są wskazaniem do konsultacji alergologicznej oraz wdrożenia odpowiedniej terapii. Co warte jednak zaznaczenia, w przypadku wystąpienia ciężkich objawów ze strony układu oddechowego konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska, najlepiej w warunkach szpitalnych!

Sierść, jakich zwierząt uczula najczęściej?

Najczęściej za alergię na sierść zwierząt odpowiedzialne są koty. Co więcej, objawy zazwyczaj mają wtedy cięższy charakter niż w przypadku uczulenia na futro innych domowych pupili.

Jak zmniejszyć narażenie na alergeny zwierząt domowych?

Bez wątpienia, najbardziej skutecznym sposobem ograniczenia kontaktu dziecka z alergenami zwierzęcymi jest brak obecności pupili w domu. Oczywiście, w wielu przypadkach jest to niemożliwe lub wręcz niewskazane.

W tych sytuacjach jedynym co pozostaje rodzicom to ograniczenie ilości oraz rozprzestrzeniania się alergenów. Można to uzyskać poprzez pozbycie się z domu ciężkich zasłon, narzut na łóżka, czy też dywanów (stanowią one bowiem swoisty magazyn alergenów) oraz częste ścieranie i odkurzanie podłóg za pomoc odkurzaczy wyposażonych w filtry wysokiej efektywności (HEPA).

Jak leczyć alergie na sierść zwierząt?

Leczenie alergii na sierść zwierząt można podzielić na dwie zasadnicze grupy – leczenie objawowe oraz przyczynowe.

Pierwsza z nich obejmuje ograniczenie kontaktu ze zwierzętami (im mniejszy kontakt z alergenami tym objawy uczulenia są łagodniejsze) oraz stosowanie leków mających za zadanie hamowanie mechanizmów immunologicznych biorących udział w reakcji alergicznej (doustne leki antyhistaminowe oraz wziewne i doustne glikokortykosteroidy). Co warte podkreślenia, leczenie objawowe w żadnym wypadku nie rozwiązuje problemu samej alergii, a jedynie w pewnym stopniu tłumi jego objawy.

Jeśli natomiast chodzi o leczenie przyczynowe, to współczesna medycyna ma do zaproponowania alergikom tak zwane leczenie odczulające, zwane również immunoterapią (taka forma leczenia może być stosowana dopiero po 5 roku życia i jest w pełni bezpieczna). Polega ona, w uproszczeniu, na „przyzwyczajaniu” organizmu do danego alergenu poprzez regularne jego podawanie w rosnących dawkach. Skutkuje to, w dużej liczbie przypadków, całkowitym lub częściowym zanikiem objawów alergii w stosunku do czynnika, na który pacjent był odczulany.

Podsumowując, alergia jest schorzeniem powszechnym oraz znacznie obniżającym standard życia osoby chorej. Na szczęście, istnieją skuteczne formy jej leczenia przyczynowego, co dużej części osób pozwala w pełni normalnie funkcjonować, bez konieczności unikania danego czynnika uczulającego (jest to szczególnie ważne w przypadku uczulenia na sierść zwierząt domowych, z którymi dzieci niejednokrotnie mają bardzo silną wieź emocjonalną).

Bibliografia:
Pediatria – Wanda Kawalec.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.

Kamil, student VI roku medycyny. Szczególnie zainteresowany tematyką z zakresu medycyny rodzinnej i podstawowej opieki zdrowotnej oraz leczenia bólu. Wzorujący się na dawnym modelu stosowania medycyny, kiedy to lekarze zajmowali się pacjentem w sposób całościowy, udoskonalonym jednak o najbardziej aktualną medyczną wiedzę i nowoczesne metody terapeutyczne.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.