Wczesne chodzenie dziecka wcale nie takie dobre? Oto fakty

Niektóre niemowlaki wyróżniają się niespotykaną ciekawością świata, a do tego są silne i aktywne. Bardzo szybko uczą się przechodzić z pozycji na plecach do pozycji na brzuszku i odwrotnie. Ani się obejrzymy a już pełzają i same siadają. Te dzieci również szybko raczkują i do tego też wcześniej niż rówieśnicy zaczynają chodzić, bez pomocy ze strony rodziców. Po prostu ich temperament i dobre warunki rozwojowe sprawiają, że rozwijają się szybciej. NIE o takich dzieciach będzie ten artykuł.

Ten wpis dedykujemy tym niemowlakom, które wcześnie chodzą, nie dlatego, że są na to gotowe, ale dlatego, że zostały do tego zbyt nadgorliwie zachęcane. Jak to możliwe? Zazwyczaj mechanizm w każdej sytuacji jest podobny, a jego źródła kryją się w nadgorliwości opiekunów, przyspieszających osiąganie kolejnych etapów rozwoju przez dziecko. Rodzice nie uśmiechają się i nie klaszczą na widok stawiającego w skupieniu pierwsze kroki niemowlaka, ale idą o krok dalej i oprowadzają niemowlę za rączki po mieszkaniu, kupują wszelkie urządzenia, które dzieci za wcześnie pionizują (np. chodziki) i robią ZBYT DUŻO, by wspomóc rozwój dziecka. Czym może skutkować takie zachowanie?

Kiedy dziecko uczy się chodzić?

Badania przeprowadzone przez Światową Organizację Zdrowia wykazują, że dzieci mogą zacząć chodzić już w 8 miesiącu życia lub w 18 miesiącu. Oczywiście są to pewne ramy minimum i maksimum, które uważane są za normę. Około 50% wszystkich dzieci stawia swój pierwszy krok w okolicy pierwszych urodzin.

wczesne chodzenie

Dzieci chodzące w 8-10 miesiącu życia uznawane są za wcześnie chodzące (zdarza się, że niemowlaki chodzą już w 6 miesiącu życia!), natomiast te stawiające kroki w 14-18 miesiącu życia za późno chodzące.

Które dzieci zaczynają wcześnie chodzić?

Wcześnie zaczynają chodzić zazwyczaj dzieci o impulsywnym temperamencie, żywe, ruchliwe, niecierpliwe i niebojące się ryzyka. Bardzo wiele dzieci high need baby stawia wcześnie pierwsze kroki.

Rówieśnicy chodzący później są zazwyczaj spokojniejsi, zanim coś zrobią, dłużej pomyślą, wyważą ryzyko, rzadziej się przewracają.

Wcześniej chodzą dzieci szczuplejsze i drobniejsze. Dłużej na pierwszy krok muszą czekać rodzice większych dzieci.

Gdy dziecko zaczyna samo chodzić

Zdarza się, że dziecko, ku zaskoczeniu otoczenia, samo zaczyna wcześniej niż rówieśnicy chodzić. Czy na tej podstawie można wyciągać wnioski na temat ogólnego stanu zdrowia malucha?

Opinie na ten temat są podzielone.

Niektóre badania naukowe potwierdzają prawdziwość panującego stereotypu, że wiek, w którym dziecko zaczęło chodzić czy mówić może stanowić zapowiedź późniejszych osiągnięć. Udowodniono związek między wczesnym chodzeniem a zdolnościami językowymi i poznawczymi. Badacze tłumaczą to w ten sposób, że dziecko samodzielnie chodzące wykazuje większe zdolności do interakcji społecznych, jest bardziej samodzielne i ma większe zdolności sprawcze.

Badania przeprowadzone w Wielkiej Brytanii z kolei pozwoliło udowodnić związek między wczesnym chodzeniem a osiągnięciem lepszych wyników w późniejszym wieku. Okazało się, że dzieci ośmioletnie wykazywały lepsze zdolności poznawcze, lepiej czytały i rozumiały tekst. Co ciekawe jednak, jeśli wykluczono z badanej grupy dzieci, które bardzo późno nauczyły się chodzić, efekt porównawczy był mniej wyraźny. Między dziećmi wcześnie chodzącymi i osiągającymi ten etap „o czasie” nie wykazywał znaczących różnic.

Naukowcy zgadzają się również co do tego, że później chodzące dzieci szybko „nadganiają” do rówieśników. Szwajcarska Narodowa Fundacja Nauki (SNSF) odkryła, że nie ma większego znaczenia, kiedy dziecko nauczy się chodzić, bo różnice między dziećmi szybko się zacierają już w okolicy 7 roku życia.

Prawda jest taka, że rolą rodzica nie jest przyspieszanie rozwoju dziecka, ale stwarzanie odpowiednich warunków do rozwoju. Powinniśmy zaufać dziecku i pozwolić mu na rozwój w jego indywidualnym tempie

Nie należy przyspieszać nauki chodzenia dziecka, prowadząc dziecko za rączki.

Zbyt wczesne chodzenie może mieć niekorzystny wpływ na rozwój wzroku

Niektóre wyniki badań wskazują, że zbyt wczesne chodzenie ma wpływ na rozwój wzroku. Gdy niemowlę pełza lub raczkuje ma ograniczone pole widzenia,  skupia się to, co w niedalekiej odległości. Natomiast w pozycji stojącej widzi więcej i dalej, co według niektórych badaczy może wymuszać na dziecku wysilanie wzroku, by dostrzec to, co znajduje się w większej odległości. W konsekwencji wzrok się męczy i może się psuć.

Przedwczesne chodzenie – krzywe nogi?

Przedwczesne chodzenie, gdy kręgosłup i mięśnie nie są jeszcze na to gotowe, może sprzyjać wykrzywieniu nóg w kształt X lub O. Niestety zbyt wcześnie pionizowane dzieci często maja problemy z postawą. Za szybkie chodzenie może skutkować również nieprawidłowym napięciem mięśni i wadami postawy, co wymusza na rodzicach wizytę u fizjoterapeuty.

Dlatego jako rodzice powinniśmy odpuścić i zrelaksować się. Wszystko przyjdzie w swoim czasie. Do lekarza warto się udać dopiero wtedy, kiedy dziecko ma 18 miesięcy i nie chodzi.

 

Jesteśmy tu dla Ciebie. Podejmujemy tematy, które dla nas, Rodziców, są ważne. Miło nam Ciebie gościć na naszej stronie! :) Pozostaw ślad po sobie w komentarzu! Jeśli prowadzisz bloga, chętnie Cię odwiedzimy! :)

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.