Strach przed ciemnością – jak pomóc dziecku?

Strach przed ciemnością to efekt uboczny bujnej wyobraźni dziecka oraz stresu przeżywanego w trakcie dnia. Kiedy w pokoju robi się ciemno, maluch wszelkim cieniom nadaje bardziej realne kształty, w swojej głowie ożywia je i często odbiera jako uosobienie własnych dziecięcych problemów.

Jak sobie radzić z tym pierwotnym strachem? Jak na niego reagować? Co pomoże dziecku? A co wręcz przeciwnie – utrwali lęki malucha?

Strach przed ciemnością – czego nie robić?

Warto na samym wstępie napisać o tym, czego lepiej nie robić, gdy dziecko narzeka na otaczającą go ciemność. Przede wszystkim:

  • nie lekceważ tego, o czym mówi Ci maluch – „Oj mały głuptasku, to nic wielkiego”
  • nie zawstydzaj dziecka – „Tylko maluszki boją się ciemności, a Ty jesteś duży”
  • nie rzucaj dziecka na głęboką wodę – „Nie ma mowy. Zostajesz sam w ciemnym pokoju, zobaczysz, to nic groźnego”.

Powyższe zachowania nie będą skuteczne. Tak jak wytłumaczenie maluchowi, że to, co widzi to wytwór jego wyobraźni. To nie ma znaczenia i nie ułatwia walki z problemem.

Maluch się boi i już, a dyskutowanie z emocjami po prostu nie ma sensu. Tym bardziej lekceważenie jego odczuć, co prowadzi do uczucia niezrozumienia i odrzucenia.

Co zatem robić, gdy do sypialni dziecka wejdzie strach przed ciemnością?

Strach przed ciemnością – skąd się pojawia?

Strach przed ciemnością często pojawia się w trudnym dla dziecka okresie, kiedy stres przeżywany w ciągu dnia przepracowywany jest nocą. Może ujawniać się, gdy przychodzi na świat młodsze rodzeństwo, dziecko idzie do przedszkola, w domu pojawia się nowa opiekunka.

Generalnie strach przed ciemnością nie powinien być bagatelizowany, ale też nie wolno do niego przywiązywać zbyt dużej uwagi, by maluch nie uwierzył, że rzeczywiście jest się czego bać.

Okaż zrozumienie

Wyobraź sobie sytuację, kiedy dzielisz się z partnerem lękiem przed zwolnieniem z pracy, a on Twoje obawy wyśmiewa lub mówi, że jesteś już dorosły/dorosła, nie ma sensu się mazgaić. Jak się czujesz?

No właśnie. Podobnie pewnie odbierze Twoje zachowanie dziecko. Dlatego najprościej okaż po prostu zrozumienie. Powiedz, że też czasami się czegoś boisz. Zachęć malucha, żeby opisał swoje emocje. Powstrzymaj się przed przerywaniem, osądzaniem, po prostu wysłuchaj, co dziecko ma do powiedzenia.

strach przed ciemnością

Na kolejne stronie – czy warto przeszukać pokój, gdy dziecko boi się ciemności?

Jestem mamą. Normalną, nie wpatrzoną przez cały dzień w dziecko, ale myślącą o prawdziwym dobru całej rodziny. Uczę się, jak kochać siebie i innych. Wiem, że mogę to osiągnąć jedynie wtedy, kiedy będę łączyć kilka ról.

Komentarze

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

  1. Paulina Paulina

    U nas pomogła mała lampka, która można zabrać do łóżka :)

  2. agnieszka agnieszka

    Na szczęście nie mieliśmy tego problemu…